Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026

Επιστήμη και Γνώση στην Πολιτική


Να συνδέονται οργανικά η ακαδημαϊκή εμπειρία, η Βιοηθική, η πολιτική ευθύνη, η πνευματική διάσταση και η σχέση επιστήμης–πολιτικής.

Επιστήμη, Βιοηθική, πολιτική και ευθύνη — Όλα προς Δόξαν Θεού

Αγαπητοί μου,

από τη φύση της ακαδημαϊκής μου διαδρομής και της συμμετοχής μου σε διαδικασίες κρίσης μεταπτυχιακών και υποψηφίων διδακτόρων, έχω αποκτήσει, μέσα από πολλά χρόνια επιστημονικής εργασίας και δια βίου μάθησης, τη δυνατότητα να διακρίνω το επίπεδο προετοιμασίας ενός υποψηφίου ακόμη και πριν ολοκληρώσει την ανάπτυξη της θέσης του.

Η εμπειρία αυτή δεν προέρχεται μόνο από τίτλους και ακαδημαϊκές διακρίσεις. Είναι αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας σπουδών, έρευνας και διαρκούς μάθησης στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, αλλά και προσωπικών εμπειριών που διαμόρφωσαν την πνευματική μου πορεία.

Από μαθητής είχα την ευλογία να γνωρίσω από κοντά Αγίους και Γέροντες, όπως τον πνευματικό μου επί 27,5 έτη το Γέροντα Αρσένιο εν Ναυπάκτω πνευματικό τέκνο γέροντος Φιλοθέου Ζερβακου και Αγίου Γερβασίου Παρασκευοπούλου. Μεταξύ αυτών και τον Γέροντα Παΐσιο, από τον οποίο δέχθηκα λόγους που παραμένουν για μένα προσωπικός πνευματικός οδηγός. Όσα θεωρώ ότι μου δόθηκαν ως ευλογία δεν τα αντιμετωπίζω ως προσωπικό κατόρθωμα.

Όλα οφείλουν να γίνονται μόνον προς Δόξαν Θεού.

Αυτό είναι για μένα το ουσιαστικότερο μέτρο.

Γι’ αυτό και δεν αντιλαμβάνομαι την επιστημονική πορεία ως ένα απλό κοσμικό «βιογραφικό». Λυπάμαι όταν κάποιοι ακόμα και χριστιανοί λένε για μένα αυτός έχει καλό βιογραφικό.

Οι τίτλοι και οι διακρίσεις έχουν αξία μόνον όταν υπηρετούν την επιστήμη, την κοινωνία, την αλήθεια και τελικά τον άνθρωπο.

Το ίδιο ισχύει και για την πολιτική.

Η πολιτική χωρίς γνώση, χωρίς θεσμική παιδεία και χωρίς συναίσθηση ευθύνης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά λάθη με συνέπειες για ολόκληρη την κοινωνία. 

Ο Ειδικός είναι ο πιστός Ορθόδοξος Έλλην επιστημών ερευνητής ή καθηγητής, καθώς και ο Ακαδημαϊκός του δημοσίου δικαίου και της πολιτικής επιστήμης και βιοηθικής.

Γι’ αυτό λυπούμαι όταν βλέπω ανθρώπους να ασχολούνται με εξαιρετικά σύνθετα ζητήματα χωρίς την αναγκαία επιστημονική κατάρτιση ή χωρίς να συμβουλεύονται τους ανθρώπους που γνωρίζουν πραγματικά το αντικείμενο.

Ποιοι είναι, λοιπόν, οι ειδικοί;

Ανάλογα με το ζήτημα, ειδικοί είναι οι επιστήμονες που διαθέτουν τεκμηριωμένη γνώση και εμπειρία στο αντίστοιχο πεδίο.

Σε ζητήματα Συντάγματος και κρατικής λειτουργίας, οι ειδικοί του Δημοσίου Δικαίου.

Σε ζητήματα πολιτικής οργάνωσης, θεσμών και διακυβέρνησης, οι επιστήμονες της Πολιτικής Επιστήμης.

Και σε ζητήματα που αφορούν τον άνθρωπο, την ιατρική, τη βιοτεχνολογία και τα όρια της επιστημονικής παρέμβασης στη ζωή, οι ειδικοί της Βιοηθικής, πάντοτε σε διάλογο με την Ιατρική, τη Νομική, τη Φιλοσοφία, τη Θεολογία και τις λοιπές συναφείς επιστήμες.

Η Βιοηθική δεν είναι θεωρητική πολυτέλεια.

Σήμερα η πολιτική καλείται να αποφασίσει για ζητήματα όπως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και η κρυοσυντήρηση γενετικού υλικού, η δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων, οι αποφάσεις στο τέλος της ζωής, η ευθανασία και η ιατρικώς υποβοηθούμενη αυτοκτονία, η χρήση γενετικών δεδομένων, η γονιδιακή θεραπεία και η επεξεργασία του ανθρώπινου γονιδιώματος, η τεχνητή νοημοσύνη στην ιατρική και οι κλινικές δοκιμές.

Σε όλα αυτά τα ζητήματα δεν αρκεί η πολιτική διαίσθηση ή καλή πρόθεση.

Όταν, για παράδειγμα, χρησιμοποιείται τεχνητή νοημοσύνη για ιατρικές διαγνώσεις, πρέπει να εξετάσουμε όχι μόνο αν ο αλγόριθμος είναι αποτελεσματικός, αλλά και ποιος ευθύνεται σε περίπτωση λάθους, πώς προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα και πώς αποφεύγονται οι διακρίσεις.

Όταν συζητούμε τη γονιδιακή τεχνολογία, δεν αρκεί το ερώτημα «τι μπορούμε να κάνουμε;». Πρέπει να τεθεί και το ερώτημα «τι είναι ηθικά και νομικά επιτρεπτό να κάνουμε και μέχρι πού;»

Όταν συζητούμε το τέλος της ζωής, συναντώνται η ιατρική, το δίκαιο, η φιλοσοφία, η βιοηθική, η ανθρωπολογία και η θρησκευτική παράδοση. Καμία από αυτές τις διαστάσεις δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Γι’ αυτό ο ειδικός δεν αποφασίζει αντί της Πολιτείας. Παρέχει τεκμηριωμένη γνώση, ώστε η Πολιτεία να αποφασίζει έχοντας επίγνωση των επιστημονικών, νομικών, κοινωνικών και ηθικών συνεπειών.

Η πολιτική ηγεσία ασφαλώς αποφασίζει. Οφείλει όμως πριν αποφασίσει να ακούει την επιστήμη, εξίσου κάθε φορά κι όχι μόνο ιατρούς.

Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, μία από τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας: όχι η έλλειψη ανθρώπων που θέλουν να αποφασίσουν, αλλά η ανάγκη να ακούμε εκείνους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη γνώση πριν ληφθούν αποφάσεις που αφορούν τη ζωή, την κοινωνία και το μέλλον της πατρίδας.

Για μένα, λοιπόν, δεν πρόκειται απλώς για ένα βιογραφικό.

Πρόκειται για μια πορεία ζωής, επιστήμης, πίστης, διαρκούς μάθησης και ευθύνης.

Και ό,τι κάνουμε —στην επιστήμη, στην κοινωνία και στην πολιτική— οφείλουμε να το κάνουμε με συναίσθηση ότι η γνώση δεν είναι προνόμιο αλλά ευθύνη.

Όλα προς Δόξαν Θεού.

Και η επιστήμη, όταν υπηρετεί την αλήθεια· η πολιτική, όταν υπηρετεί τον άνθρωπο· και η Βιοηθική, όταν υπερασπίζεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μπορούν να συναντηθούν σε έναν κοινό σκοπό:

την υπηρεσία του ανθρώπου, της κοινωνίας και της πατρίδας.

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr., Dr.Habil. Παναγόπουλος Π. Αλέξιος 



Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026

Το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας και η Συμπροσευχή.

Θέμα.

Το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας και η Συμπροσευχή.

Οι Ιεροί Κανόνες και η κανονική διάκριση μεταξύ εκκλησιαστικής κοινωνίας, διαλόγου και συμπροσευχής

Στη μακραίωνη κανονική παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η συμπροσευχή με αιρετικούς ή σχισματικούς δεν αντιμετωπίζεται ως μια απλή κοινωνική ή εθιμοτυπική πράξη. Συνδέεται με την έννοια της εκκλησιαστικής κοινωνίας και με τη μαρτυρία της πίστεως.

Οι Ιεροί Κανόνες που ακολουθούν αποτελούν χαρακτηριστικές διατάξεις αυτής της κανονικής παραδόσεως. Παράλληλα, απαιτείται διάκριση: άλλο είναι ο διεθνής θεολογικός διάλογος, οι διεθνείς εκκλησιαστικές σχέσεις, η κοινωνική συνάντηση ή η συνεργασία για ένα κοινό ζήτημα και άλλο η κοινή λατρευτική προσευχή.

Οι Αποστολικοί Κανόνες

1. Ι΄ Κανών των Αγίων Αποστόλων

«Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ, κἂν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω.»

Σύντομη ερμηνεία:

Ο κανόνας απαγορεύει την κατ’ ιδίαν συμπροσευχή με πρόσωπο που βρίσκεται σε κατάσταση ακοινωνησίας. Η διάταξη δείχνει ότι η κοινή προσευχή δεν θεωρείται εκκλησιολογικά ουδέτερη πράξη.

2. ΙΑ΄ Κανών των Αγίων Αποστόλων

«Εἴ τις καθηρημένῳ, κληρικός ὢν, κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καὶ αὐτός.»

Σύντομη ερμηνεία:

Εδώ η κανονική αυστηρότητα αφορά κληρικό ο οποίος συμπροσεύχεται με καθηρημένο κληρικό. Η διάταξη προστατεύει την εκκλησιαστική τάξη και την ισχύ της κανονικής ποινής.

3. ΜΕ΄ Κανών των Αγίων Αποστόλων

«Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω.»

Σύντομη ερμηνεία:

Ο κανόνας διακρίνει τη συμπροσευχή από μια ακόμη σοβαρότερη πράξη: την αναγνώριση αιρετικού ως κληρικού και την παραχώρηση σε αυτόν δυνατότητας να ενεργήσει ως κληρικός. Η κανονική συνέπεια είναι διαφορετική και αυστηρότερη στη δεύτερη περίπτωση.

4. ΞΔ΄ Κανών των Αγίων Αποστόλων

«Εἴ τις Κληρικός, ἢ Λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων, ἢ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καὶ καθαιρείσθω, καὶ ἀφοριζέσθω.»

Σύντομη ερμηνεία:

Δεν απαγορεύεται απλώς και μόνο η παρουσία σε έναν χώρο άλλης θρησκευτικής ή δογματικής κοινότητας. Ο κανόνας αναφέρεται ειδικά στην είσοδο με σκοπό την προσευχή, δηλαδή στη συμμετοχή στη λατρευτική πράξη.

5. ΟΑ΄ Κανών των Αγίων Αποστόλων

«Εἴ τις Χριστιανὸς ἔλαιον ἀπενέγκοι εἰς ἱερὸν ἐθνῶν, ἢ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, ἢ λύχνους ἅπτοι, ἀφοριζέσθω.»

Σύντομη ερμηνεία:

Ο κανόνας αφορά συμμετοχή σε λατρευτικές πράξεις άλλης θρησκευτικής κοινότητας. Η λογική του είναι ότι ο χριστιανός δεν πρέπει να συμμετέχει συμβολικά ή τελετουργικά στη λατρεία που ασκείται εκτός της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Οι Κανόνες της Λαοδικείας

6. ΣΤ΄ Κανών της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου

«Περὶ τοῦ, μὴ συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει.»

Σύντομη ερμηνεία:

Ο κανόνας συνδέει την είσοδο στον ναό με την κατάσταση του προσώπου και τη στάση του απέναντι στην αίρεση. Το ζήτημα είναι η συμμετοχή στην εκκλησιαστική ζωή χωρίς προηγούμενη αποκατάσταση της πίστεως και της κοινωνίας.

7. Θ΄ Κανών της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου

«Περὶ τοῦ, μὴ συγχωρεῖν εἰς τὰ κοιμητήρια, ἢ εἰς τὰ λεγόμενα μαρτύρια πάντων τῶν αἱρετικῶν ἀπιέναι τοὺς τῆς Ἐκκλησίας, εὐχῆς ἢ θεραπείας ἕνεκα, ἀλλὰ τοὺς τοιούτους, ἐὰν ὦσι πιστοί, ἀκοινωνήτους γίνεσθαι μέχρι τινός, μετανοοῦντας δέ, καὶ ἐξομολογουμένους ἐσφάλθαι, παραδέχεσθαι.»

Σύντομη ερμηνεία:

Εδώ η απαγόρευση συνδέεται ακόμη και με την προσφυγή σε χώρους αιρετικών «εὐχῆς ἢ θεραπείας ἕνεκα». Η νομοκανονική παράδοση αντιμετωπίζει συνεπώς την αναζήτηση θρησκευτικής ή θεραπευτικής πράξεως σε τέτοιο πλαίσιο, ως ζήτημα που μπορεί να επηρεάσει την εκκλησιαστική κοινωνία.

8. ΛΒ΄ Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου

«Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινές εἰσιν ἀλογίαι μᾶλλον, ἢ εὐλογίαι.»

Σύντομη ερμηνεία:

Η διάταξη αφορά την αποδοχή θρησκευτικής «ευλογίας» από αιρετικούς. Η κανονική σκέψη υπογραμμίζει ότι η ευλογία δεν αντιμετωπίζεται ως απλή τυπική χειρονομία, αλλά ως πράξη που συνδέεται με την πίστη και την εκκλησιαστική κοινωνία.

9. ΛΓ΄ Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου

«Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι.»

Σύντομη ερμηνεία:

Πρόκειται για την πλέον σύντομη και σαφή διατύπωση της κανονικής αρχής: δεν επιτρέπεται η συμπροσευχή με αιρετικούς ή σχισματικούς.

10. ΛΔ΄ Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου

«Ὅτι οὐ δεῖ πάντα χριστιανὸν ἐγκαταλείπειν μάρτυρας Χριστοῦ καὶ ἀπιέναι πρὸς τοὺς ψευδομάρτυρας, τουτέστιν αἱρετικῶν, ἢ αὐτοὺς πρὸς τοὺς προειρημένους αἱρετικοὺς γενομένους· Οὗτοι γὰρ ἀλλότριοι τοῦ Θεοῦ τυγχάνουσιν. Ἔστωσαν οὖν ἀνάθεμα οἱ ἀπερχόμενοι πρὸς αὐτούς.»

Σύντομη ερμηνεία:

Ο κανόνας χρησιμοποιεί εξαιρετικά αυστηρή γλώσσα για την προσφυγή σε αιρετικούς αντί των μαρτύρων της Εκκλησίας. Η διατύπωση πρέπει να διαβαστεί στο ιστορικό και εκκλησιολογικό ορθόδοξο πλαίσιο της Συνόδου και δεν πρέπει να μετατρέπεται άκριτα σε προσωπικό χαρακτηρισμό σύγχρονων ανθρώπων.

11. ΛΖ΄ Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου

«Ὅτι οὐ δεῖ παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν τὰ πεμπόμενα ἑορταστικὰ λαμβάνειν, μηδὲ συνεορτάζειν αὐτοῖς.»

Σύντομη ερμηνεία:

Η διάταξη αφορά την κοινή εορταστική και θρησκευτική πρακτική. Η νομοκανονική διάκριση εδώ είναι μεταξύ κοινωνικής σχέσης και συνεορτασμού ως θρησκευτικής πράξεως.

Ο Άγιος Τιμόθεος Αλεξανδρείας

12. Θ΄ Κανών του Αγίου Τιμοθέου Αλεξανδρείας

«Ἐρώτησις. Εἰ ὀφείλει Κληρικός εὔχεσθαι, παρόντων Ἀρειανῶν, ἢ ἄλλων αἱρετικῶν; ἢ οὐδὲν αὐτὸν βλάπτει, ὁπόταν αὐτὸς ποιῇ τὴν εὐχήν, ἤγουν τὴν προσφοράν; Ἀπόκρισις. Ἐν τῇ θείᾳ ἀναφορᾷ ὁ Διάκονος προσφωνεῖ πρὸ τοῦ ἀσπασμοῦ. “Οἱ ἀκοινώνητοι περιπατήσατε.” Οὐκ ὀφείλουσιν οὖν παρεῖναι, εἰ μὴ ἂν ἐπαγγέλλωνται μετανοεῖν καὶ ἐκφεύγειν τὴν αἵρεσιν.»

Σύντομη ερμηνεία:

Η απάντηση του Αγίου Τιμοθέου συνδέει την παρουσία των αιρετικών με την τάξη της Θείας Ευχαριστίας. Η βασική διάκριση είναι η μετάνοια και η μεταξύ τους, της παρουσίας σε έναν χώρο και της συμμετοχής στην ευχαριστιακή κοινωνία.

Η Αντιόχεια

13. Β΄ Κανών της εν Αντιοχεία Συνόδου

«Πάντας τοὺς εἰσιόντας εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τῶν ἱερῶν Γραφῶν ἀκούοντας, μὴ κοινωνοῦντας δὲ εὐχῆς ἅμα τῷ λαῷ ἢ ἀποστρεφομένους τὴν ἁγίαν μετάληψιν τῆς Εὐχαριστίας κατὰ τινα ἀταξίαν, τούτους ἀποβλήτους γίνεσθαι τῆς Ἐκκλησίας, ἕως ἂν ἐξομολογησάμενοι καὶ δείξαντες καρποὺς μετανοίας καὶ παρακαλέσαντες τυχεῖν δυνηθῶσι συγγνώμης, μὴ ἐξείναι δὲ κοινωνεῖν τοῖς ἀκοινωνήτοις, μηδὲ κατ’ οἴκους συνελθόντας συνεύχεσθαι τοῖς μὴ τῇ Ἐκκλησίᾳ συνευχομένοις, μηδὲ μὴ συναγομένοις. Εἰ δὲ φανείη τις τῶν ἐπισκόπων, ἢ πρεσβυτέρων, ἢ διακόνων, ἢ τις τοῦ κανόνος τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, καὶ τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι, ὡς ἂν συγχέοντα τὸν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας.»

Σύντομη ερμηνεία:

Ο Αντιοχειανός κανόνας είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικός, διότι αποτρέπει οποιαδήποτε κοινωνία με αιρετικούς, συνδέει την εκκλησιαστική κοινωνία, την κοινή προσευχή και τη Θεία Ευχαριστία. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η παραβίαση της νομοκανονικής τάξεως δεν θεωρείται αδιάφορη πράξη, ιδίως όταν προέρχεται από κληρικό.

Η επικύρωση από τις Οικουμενικές Συνόδους

14. Α΄ Κανών της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Ο Α΄ Κανών της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου επικυρώνει την κανονική παράδοση των προηγουμένων Συνόδων.

Σύντομη ερμηνεία:

Η σημασία της διάταξης βρίσκεται στην ενσωμάτωση προηγουμένων κανονικών αποφάσεων στο ευρύτερο σώμα της εκκλησιαστικής κανονικής τάξεως.

15. Β΄ Κανών της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Ο Β΄ Κανών της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου καταγράφει και επικυρώνει το ευρύτερο σώμα των Ιερών Κανόνων, μεταξύ των οποίων τους Αποστολικούς Κανόνες, τους κανόνες της Λαοδικείας και της Αντιοχείας, καθώς και τις κανονικές απαντήσεις του Αγίου Τιμοθέου Αλεξανδρείας.

Σύντομη ερμηνεία:

Εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σημεία για τη νομοκανονική μελέτη: οι κανόνες αυτοί δεν παραμένουν μεμονωμένα ιστορικά κείμενα, αλλά εντάσσονται στο ζωντανό κανονικό σώμα που η Εκκλησία αναγνωρίζει και διαφυλάσσει.

16. Α΄ Κανών της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου

Ο Α΄ Κανών της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου αναφέρεται επίσης στην τήρηση των Ιερών Κανόνων και στην υποχρέωση του εκκλησιαστικού σώματος να παραμένει εντός της κανονικής τάξεως.

Σύντομη ερμηνεία:

Η αναφορά αυτή ολοκληρώνει την εικόνα μιας συνεχούς κανονικής παραδόσεως, στην οποία οι μεταγενέστερες Οικουμενικές Σύνοδοι δεν αντιμετωπίζουν τους προηγούμενους κανόνες ως απλές ιστορικές μαρτυρίες, αλλά ως μέρος της υποχρεωτικής εκκλησιαστικής κανονικής συνειδήσεως.

Η αναγκαία κανονική διάκριση

Από το σύνολο των παραπάνω κανόνων προκύπτει μια σαφής κανονική αρχή σχετικά με τη συμπροσευχή, ως πράξη απαγορευμένη για τη κοινή λατρευτική πράξη. Η αρχή αυτή δεν πρέπει να επεκτείνεται αυθαίρετα σε κάθε μορφή επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών ομολογιών ή θρησκευτικών παραδόσεων.

Ο διεθνής θεολογικός διάλογος δεν ταυτίζεται με τη συμπροσευχή, πλην απαγορεύει εάν την προϋποθέτει ως έναρξη.

Η καθημερινή κοινωνική συνάντηση δεν ταυτίζεται με τη συμπροσευχή.

Η επιστημονική συνεργασία σε όλες τις επιστήμες δεν ταυτίζεται με τη συμπροσευχή.

Η διεθνής συνεργασία για την ειρήνη, την κοινωνική αλληλεγγύη ή την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν αποτελεί από μόνη της, κοινή λατρευτική πράξη.

Το κανονικό ζήτημα ανακύπτει όταν υπάρχει κοινή θρησκευτική ή λατρευτική πράξη, δηλαδή πράξη που μπορεί να εκληφθεί ως έκφραση κοινής προσευχής και εκκλησιαστικής κοινωνίας.

Αυτή η διάκριση είναι απαραίτητη, διότι διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος είτε να αποδυναμωθεί το πραγματικό περιεχόμενο των Ιερών Κανόνων είτε, αντιθέτως, να χρησιμοποιηθούν οι κανόνες έξω από το ιστορικό, δογματικό και εκκλησιολογικό τους πλαίσιο.

Επίλογος

Οι Ιεροί Κανόνες που αναφέρονται στη συμπροσευχή εκφράζουν μια σταθερή κανονική αντίληψη: η προσευχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν είναι απλώς μια γενική θρησκευτική χειρονομία, αλλά πράξη πίστεως και κοινωνίας.

Γι’ αυτό και η κανονική παράδοση θέτει όρια στη συμμετοχή σε κοινές λατρευτικές πράξεις με αιρετικούς και σχισματικούς.

Ταυτόχρονα, η ορθή κανονική εφαρμογή απαιτεί διάκριση, ακρίβεια και αποφυγή αυθαίρετων γενικεύσεων. Ο σεβασμός προς τον άλλο άνθρωπο, δεν ταυτίζεται υποχρεωτικά με τη δογματική ταύτιση· ο διεθνής διάλογος δεν ταυτίζεται με τη συμπροσευχή· και η ειρηνική συνύπαρξη δεν ταυτίζεται με την εκκλησιαστική κοινωνία.

Η νομοκανονική παράδοση ζητεί, επομένως, και ακρίβεια στην πίστη και ακρίβεια στη διάκριση.

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil. PANAGOPOULOS P. ALEXIOS 



 

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026

Γονείς ΜΗ βιαστειτε σε Ταυτότητες των παιδιών

🇬🇷❗ ΓΟΝΕΙΣ, ΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ! ❗🌿

🙏 Σας θερμοπαρακαλώ: πριν προχωρήσετε σε οποιαδήποτε διαδικασία που αφορά 

νέα ψηφιακή ταυτότητα ή Προσωπικό Αριθμό για τα παιδιά σας, ενημερωθείτε προσεκτικά και υπεύθυνα!

Τα παιδιά μας χρειάζονται τη φροντίδα, την προστασία και την υπεύθυνη στάση των γονέων τους. ❤️

ΜΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΦΟΒΟ Ή ΠΙΕΣΗ!
Ζητήστε επίσημη ενημέρωση για το τι προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία, ποια είναι τα δικαιώματα των γονέων και ποια διαδικασία εφαρμόζεται για την εγγραφή των παιδιών στο σχολείο και τη συμμετοχή τους στις εξετάσεις.

🌿 Υπάρχουν λύσεις και νόμιμες δυνατότητες προστασίας!
Ενημερωθείτε, εξετάστε τα πραγματικά δεδομένα και, όπου χρειάζεται, ζητήστε τη συμβουλή ειδικού νομικού.

🇬🇷❗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ! ❗🌿

Όταν η τιμή γίνεται ποινή – Η περίπτωση Μητροπολίτου Αμβροσίου

Όταν η τιμή γίνεται ποινή – Η περίπτωση Μητροπολίτου Αμβροσίου



Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026

Το Ελληνορθόδοξο πατριαρχείο Ιεροσολύμων και η φιλία δύο αρχαίων λαών



Η Ελλάδα δεν είναι μικρή χώρα, αλλά με ιστορική μνήμη, με Ορθοδοξία και εθνική εγρήγορση απέναντι σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίζεται στους οικονομικούς δείκτες ως μικρή χώρα, όμως το πραγματικό της μέγεθος δεν μετριέται αποκλειστικά με το ΑΕΠ, τον πληθυσμό ή τη διεθνή οικονομική της επιρροή. Η Ελλάδα διαθέτει ένα τεράστιο πνευματικό και ιστορικό κεφάλαιο, το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα γεωγραφικά και οικονομικά της μεγέθη.

Η ελληνική παρουσία στους Αγίους Τόπους αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαχρονικής ισχύος. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων μαρτυρεί καθημερινά, επί περίπου δύο χιλιετίες, την πίστη, τις αξίες και τα ιδανικά της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Δεν είναι ένα απολίθωμα του παρελθόντος. Είναι ένας ζωντανός θεσμός που εξακολουθεί να υπηρετεί την Εκκλησία, να διαφυλάσσει ιερούς τόπους και να αποτελεί παρουσία της Ορθόδοξης παράδοσης μέσα σε έναν τόπο όπου η ιστορία, η θρησκεία και η γεωπολιτική συναντώνται καθημερινά.

Οι Άγιοι Τόποι δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός χώρος. Είναι τόπος της χριστιανικής μνήμης και της μαρτυρίας. Η ιστορία του Πατριαρχείου, οι μοναστικές κοινότητες, οι ναοί και τα προσκυνήματα συνιστούν μια αδιάκοπη αλυσίδα παρουσίας. Η μαρτυρία των ανθρώπων που υπηρέτησαν και θυσιάστηκαν εκεί, όπως ο Άγιος Φιλούμενος, υπενθυμίζει ότι η πίστη δεν είναι θεωρητική έννοια αλλά μπορεί να αποκτήσει το ύψιστο περιεχόμενό της μέσα από τη θυσία.

Γι’ αυτό και η ιστορική μνήμη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να καλλιεργεί μίσος μεταξύ των λαών. Αντίθετα, πρέπει να οδηγεί στη γνώση, στη διάκριση, στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην ειρηνική συνύπαρξη. Οι αναφορές στη βιβλική παράδοση, στον Αβραάμ, στον Ισαάκ και Ιακώβ, αλλά και στο Νώε με την Κιβωτό, κι η ιστορική συνάντηση του ελληνικού και του εβραϊκού κόσμου, αποκτούν νόημα στην σύγχρονη ελληνοισραηλινή φιλία, όταν αντιμετωπίζονται μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο φιλίας και συνεργασίας.

Στη σημερινή εποχή, όπου η γεωπολιτική αστάθεια, η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες μορφές πολιτικής και κοινωνικής χειραγώγησης δημιουργούν πρωτόγνωρες προκλήσεις, η Ελλάδα χρειάζεται ιστορική αυτογνωσία και θεσμική εγρήγορση.

Η εθνική ασφάλεια όμως δεν μπορεί να στηρίζεται στον φόβο, στις φήμες ή σε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες. Οφείλει να στηρίζεται στο Σύνταγμα, στη δημοκρατική νομιμότητα, στη λαϊκή κυριαρχία, στην ενημέρωση των πολιτών και στην υπεύθυνη λειτουργία των θεσμών.

Η Ορθοδοξία δεν υποκαθιστά την Πολιτεία. Μπορεί όμως να προσφέρει εκείνο που συχνά λείπει από τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα: διάκριση, πνευματική αντοχή, ανθρωποκεντρική θεώρηση και σεβασμό στην αξία του προσώπου.

Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, με την αδιάκοπη παρουσία του στους Αγίους Τόπους, αποτελεί ίσως μία από τις πιο ισχυρές ζωντανές αποδείξεις ότι ο πολιτισμός δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες. Μετριέται και με την ικανότητα ενός λαού να διατηρεί τη μνήμη, την πίστη, τη γλώσσα, την παράδοση και την ανθρωπιστική του αποστολή μέσα στον χρόνο.

Η Ελλάδα, επομένως, δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι μεγάλη με κραυγές, με έχθρες , με αντιπαλότητες φανατισμού. Χρειάζεται να γνωρίσει το πραγματικό της βάθος.

Γιατί ένας λαός που επί δύο χιλιάδες χρόνια διατηρεί ζωντανή την παρουσία και τη μαρτυρία του στους Αγίους Τόπους δεν είναι ένας λαός χωρίς ιστορικό βάρος. Είναι ένας λαός που εξακολουθεί να έχει πνευματικό λόγο στον κόσμο και μέσα στο Ισραήλ, με τη διαχρονική πολιτισμική και πνευματική παρουσία του Ελληνισμού μέσα στην Αγία γη.

Εθνική Ετοιμότητα

 



Εθνική ετοιμότητα, λαϊκή κυριαρχία και Σύνταγμα

Η Ελλάδα οφείλει να βρίσκεται σε διαρκή εθνική και αμυντική ετοιμότητα, ανεξάρτητα από εκλογικά αποτελέσματα. Η εθνική ασφάλεια είναι κρατική υποχρέωση και συνταγματική ευθύνη, όχι κομματικό προνόμιο.

Το άρθρο 1 του Συντάγματος ορίζει ότι θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό. Το άρθρο 45 αναθέτει τη διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων στην Κυβέρνηση, ενώ το άρθρο 48 προβλέπει ειδική συνταγματική διαδικασία σε περίπτωση σοβαρής απειλής της εθνικής ασφάλειας.

Συνεπώς, η αποτροπή και η αμυντική ετοιμότητα πρέπει να λειτουργούν πριν και ανεξάρτητα από την κομματική κάλπη. Η μη αυτοδυναμία και εκλογική αδυναμία ενός κόμματος δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως συνταγματική ή εθνική προϋπόθεση για την ασφάλεια της χώρας.

Εάν υπάρχει πραγματική και συγκεκριμένη εξωτερική απειλή, η Πολιτεία οφείλει να ενημερώνει και να ενεργεί θεσμικά, αποφασιστικά και υπεύθυνα. Εάν δεν υπάρχει, η επίκληση ενός ενδεχόμενου «τουρκικού ντου» ως εκλογικό δίλημμα απαιτεί ιδιαίτερη θεσμική προσοχή.

Εθνική ετοιμότητα, ισχυρή αποτροπή και θεσμική συνέχεια — ναι. Πολιτική εργαλειοποίηση του φόβου — όχι.

Η εθνική ασφάλεια είναι υπεράνω κομμάτων και η λαϊκή κυριαρχία υπεράνω κυβερνήσεων.

Η αποτροπή απέναντι σε κάθε εξωτερική απειλή — Δημοκρατία, Σύνταγμα και ελεύθερη λαϊκή βούληση στο εσωτερικό.

Γράφει ο Ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π Αλέξιος 
 

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026

Ρουμάνοι Ορθόδοξοι ΙΕΡΕΙΣ με νομοκανονικά προβλήματα!!

Ρουμάνοι Ορθόδοξοι ΙΕΡΕΙΣ με νομοκανονικά προβλήματα!!

Αρθρογράφος 

Ζόραν Μιλόσεβιτς


Επιμέλεια 

Αλέξιος Παναγόπουλος 

 

Σήμερα δεν υπάρχει δημόσια διαθέσιμο, ενιαίο και επίσημο μητρώο της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, από το οποίο θα μπορούσε εύκολα να εξαχθεί ο συνολικός αριθμός των ιερέων και μοναχών που έχουν καταδικαστεί επισήμως. Ομοίως και σε άλλες τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες. 

Ωστόσο, από την επισκόπηση των κυριότερων μέσων ενημέρωσης προκύπτει ο αριθμός των 21 καταδικασμένων κληρικών κατά την περίοδο 2011–2026 (την οποία ερευνήσαμε).


Το 2013: Γκαμπριέλ Μπουτσίκα – 4 χρόνια φυλάκισης σε υπόθεση που συνδεόταν με οργανωμένη εγκληματική ομάδα και διακίνηση ψυχοδραστικών ουσιών. Ίον Μάντα – ποινή φυλάκισης για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.

Το 2014: Οκταβιάν Ρόσου – φυλάκιση για οδήγηση χωρίς ισχύουσα άδεια, Ίον Αντριάν Αλεξαντρέσκου, εφημέριος από το Ίλφοβ – τελεσίδικα 2 χρόνια και 6 μήνες φυλάκισης για εμπορία επιρροής.

Κατά την περίοδο 2015–2017: Φλορίν Τσεργκάν – 4 χρόνια και 8 μήνες για ανθρωποκτονία εξ αμελείας σε τροχαίο δυστύχημα· Λαουρέντσιου Κονσταντίν Άσπρου – 12 χρόνια για ανθρωποκτονία, Μπογκντάν Κιριλούτσα – 2 χρόνια και 3 μήνες φυλάκισης με αναστολή για σειρά ποινικών αδικημάτων που σχετίζονταν με κατάχρηση και πλαστογραφία, σύμφωνα με την πύλη digi24.ro.


Κατά την περίοδο 2018–2019: Βαλέριου Ρόμαν – ποινή με αναστολή για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ· Ντανιέλ Μπεριντέι – τελεσίδικη χρηματική ποινή ποινικού χαρακτήρα για άσκηση βίας σε ανήλικο, Σεμπάστιαν-Κρίστι Ζιτάρου, Γκεόργκε Νταμιάν και Ρεζβάν-Μιχαήλ Μπούμπου – τελεσίδικα καταδικασμένοι σε 3 χρόνια και 6 μήνες, και σε 3 χρόνια φυλάκισης ο καθένας από τους δύο τελευταίους, για εκβιασμό του τότε επισκόπου Χούσι.

Κατά την περίοδο 2020–2021: ο πρώην ιερέας Κρίστιαν Πομοχάτσι καταδικάστηκε τελεσίδικα σε υπόθεση φοροδιαφυγής· ο πρώην ιερέας Οβίντιου Μίρον Ποπ από την Οράντεα – τελεσίδικα σε 9 χρόνια φυλάκισης για φορολογικά εγκλήματα.

Κατά την περίοδο 2023–2024: Μάριους Σίλβιου Έλαμα – 1 χρόνο και 6 μήνες με αναστολή για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, Στελιάν Φλορίν Νταμπίγια – 2 χρόνια με αναστολή για ανθρωποκτονία εξ αμελείας· Ιονέλ Χρέστικ – 8 μήνες με αναστολή για άρνηση παροχής βιολογικών δειγμάτων.

Το 2025: ο πλέον πρώην επίσκοπος Χούσι Κορνέλιου Ονίλα (Κορνέλιου Μπρλαντεάνου) – τελεσίδικα 8 χρόνια φυλάκισης για βιασμό και σεξουαλική επίθεση, ο ιερέας Βισαριόν Αλέξα – 2 χρόνια και 6 μήνες με αναστολή για σεξουαλική επίθεση, Ιοάν Μουρεσάν – ποινή φυλάκισης με αναστολή σε υπόθεση παράνομης απόκτησης χρημάτων, Βαλέριου Έσκου – 9 μήνες με αναστολή επειδή επέτρεψε σε άτομο χωρίς άδεια οδήγησης να οδηγήσει όχημα, μεταδίδει η πύλη mediafax.ro.


Τουλάχιστον ακόμη τρεις ιερείς και τουλάχιστον τέσσερις μοναχοί, μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος Θεοδόσιος, δικάζονται, αλλά δεν έχει ακόμη εκδοθεί τελική απόφαση.

Πρόκειται για διαδικασίες κατά του ιερέα Ίλιε Πέτρα – δικάζεται μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Θεοδόσιο. Η διαδικασία αναβλήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026 για τον Σεπτέμβριο του 2026. Ο Αρχιεπίσκοπος Τομίδος Θεοδόσιος (Θεοδόσιος Πετρέσκου) κατηγορείται για το ποινικό αδίκημα της «αγοράς επιρροής» (ρουμ. cumpărare de influență), δηλαδή για φερόμενη απόπειρα να εξασφαλίσει, μέσω υλικού ανταλλάγματος, μεσολάβηση προς κρατικούς υπαλλήλους. Η Ρουμανική Εθνική Διεύθυνση Καταπολέμησης της Διαφθοράς (DNA) άσκησε δίωξη εναντίον του τον Μάιο του 2024.

Η δίκη του ιερέα Εμίλ Αουρελιάν Οπρισάνου για τον βιασμό ανήλικης βρίσκεται σε εξέλιξη ενώπιον του δικαστηρίου στο Τάργκου Μπουζόρ, ενώ η ενεργός πορεία της διαδικασίας επιβεβαιώθηκε τον Μάιο του 2026. Στη συνέχεια, υπάρχει η περίπτωση του Ιονούτ Πόπα, ιερέα της Αρχιεπισκοπής Τομίδος, ο οποίος έχει την ιδιότητα του κατηγορουμένου σε υπόθεση υπεξαίρεσης και πλαστογραφίας. Επίσης, βρίσκονται σε εξέλιξη και άλλες διαδικασίες κατά Ρουμάνων ιερέων που δραστηριοποιούνται μεταξύ της ρουμανικής διασποράς.


Η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κοινωνικούς και πνευματικούς θεσμούς της σύγχρονης Ρουμανίας. Η επιρροή της δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη θρησκευτική ζωή, αλλά ιστορικά είναι παρούσα και στους τομείς της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της εθνικής ταυτότητας, της ανθρωπιστικής δράσης και της δημόσιας ηθικής. Ακριβώς λόγω αυτής της θέσης, η συμπεριφορά του κλήρου προσελκύει αναπόφευκτα ιδιαίτερη προσοχή από την κοινή γνώμη. Από τους ιερείς, περισσότερο απ’ ό,τι από τους περισσότερους άλλους κοινωνικούς παράγοντες, αναμένεται η ιδιωτική και δημόσια ζωή τους να είναι σύμφωνη με τις ηθικές αρχές που κηρύττουν στους άλλους. Για τον λόγο αυτό, οι περιπτώσεις ανήθικης συμπεριφοράς μεμονωμένων ιερέων δεν αποτελούν μόνο ζήτημα προσωπικής ευθύνης, αλλά μπορούν να προκαλέσουν πολύ ευρύτερες συνέπειες, όχι μόνο για το κύρος της Εκκλησίας, αλλά και για τη συνολική κατάσταση της ηθικής στην κοινωνία.


Αναμφίβολα, μία από τις σοβαρότερες περιπτώσεις είναι εκείνη του πρώην επισκόπου Χούσι, ο οποίος καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκισης για τον βιασμό μαθητή θεολογικής σχολής.

Το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ για την υπόθεση αυτή αναφέρει: Στον πρώην επίσκοπο Χούσι Κορνέλιου Μπρλαντεάνου, με κοσμικό όνομα Κορνέλ Ονίλα, επικυρώθηκε η ποινή των οκτώ ετών φυλάκισης για βιασμό, αφού το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο απέρριψε την Τρίτη την αίτησή του για αναίρεση, ένα έκτακτο ένδικο μέσο μέσω του οποίου επιχείρησε να επιτύχει την ακύρωση της απόφασης που είχε εκδοθεί τον Απρίλιο του προηγούμενου έτους.

«Απορρίπτεται ως αβάσιμη η αίτηση αναίρεσης που υπέβαλε ο κατηγορούμενος Ονίλα Κορνέλ κατά της ποινικής απόφασης υπ’ αριθ. 98/Α της 30.04.2025, η οποία εκδόθηκε από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο – Ποινικό Τμήμα. Η απόφαση είναι τελεσίδικη», αναφέρεται στην απόφαση του δικαστηρίου.

Ο Κορνέλ Ονίλα καταδικάστηκε τελεσίδικα στις 30 Απριλίου 2025 ενώπιον του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου σε οκτώ χρόνια φυλάκισης για βιασμό και άλλες σεξουαλικές επιθέσεις που διαπράχθηκαν σε βάρος ενός μαθητή της Θεολογικής Σχολής «Ιωάννης ο Χρυσόστομος» στο Χούσι.

Στην ίδια υπόθεση, ο πρώην αρχιμανδρίτης Σεμπάστιαν Ζιτάρου καταδικάστηκε σε 14 χρόνια και δύο μήνες φυλάκισης, με την κατηγορία ότι βίασε τρεις μαθητές της θεολογικής σχολής.

Ο Κορνέλ Ονίλα κατηγορήθηκε για βιασμό, αφού το 2017 εμφανίστηκαν δημοσίως βίντεο στα οποία φερόταν να έχει σεξουαλικές σχέσεις με ανήλικο, ο οποίος, σύμφωνα με τις αναφορές, ήταν τότε μαθητής της Θεολογικής Σχολής «Ιωάννης ο Χρυσόστομος» στο Χούσι. Για την υπόθεση έγραψε εκτενώς η ρουμανική πύλη agerpres.ro.


Το βασικό πρόβλημα της ανήθικης συμπεριφοράς του ρουμανικού ορθόδοξου κλήρου πηγάζει από την αντίφαση μεταξύ του ρόλου του ιερέα ως ηθικής και πνευματικής αυθεντίας και πράξεων που αντιβαίνουν στις αξίες της χριστιανικής διδασκαλίας. Η ορθόδοξη ηθική απαιτεί από τους ιερείς ταπεινότητα, εγκράτεια, υπευθυνότητα απέναντι στον πλησίον, φροντίδα για τους φτωχούς, οικογενειακή πίστη όταν πρόκειται για έγγαμους εφημερίους, καθώς και πλήρη αφοσίωση στους μοναχικούς όρκους όταν πρόκειται για τον μοναχισμό. Γι’ αυτό η κατάχρηση θέσης, η απληστία, η διαφθορά, η σεξουαλικά ανάρμοστη συμπεριφορά, η βία, η χειραγώγηση των πιστών ή η υπερβολική επιδίωξη υλικού πλούτου θεωρούνται ιδιαίτερα βαριές μορφές ηθικής κατάπτωσης.


Ακριβώς όλα αυτά τα αρνητικά φαινόμενα αρχίζουν να εισχωρούν στη Ρουμανική Εκκλησία, όπως μαρτυρούν και οι δικαστικές καταδίκες που έχουν επιβληθεί (δηλαδή τεκμηριωμένες πράξεις και όχι απλώς δημοσιογραφικές καταγγελίες και κατηγορίες).

Ένα δεύτερο γεγονός που επίσης αναστάτωσε τη ρουμανική (ορθόδοξη) κοινή γνώμη αφορά τον ιερέα Βισαριόν Αλέξα (Visarion Alexa), ο οποίος καταδικάστηκε για σεξουαλική επίθεση κατά τη διάρκεια εξομολόγησης με τελεσίδικη απόφαση. Ο ιερέας του Ναού της Καθόδου του Αγίου Πνεύματος στο Βουκουρέστι καταδικάστηκε τελεσίδικα τον Σεπτέμβριο του 2025 σε δύο χρόνια και έξι μήνες φυλάκισης με αναστολή για σεξουαλική επίθεση σε γυναίκα που είχε έρθει σε αυτόν για εξομολόγηση. Σύμφωνα με την εισαγγελία, η πράξη διαπράχθηκε στις 23 Απριλίου 2022 στους χώρους της εκκλησίας. Το Ρουμανικό Πατριαρχείο ανακοίνωσε ότι ο Αλέξα παραδέχθηκε ενώπιον των εκκλησιαστικών πειθαρχικών οργάνων την αποδιδόμενη σε αυτόν πράξη· είχε τεθεί σε αργία και είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντα του εφημερίου.

Το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ αναφέρει: Ο ιερέας Βισαριόν Αλέξα από τον Ναό της Καθόδου του Αγίου Πνεύματος στη συνοικία Μιλιτάρι του Βουκουρεστίου καταδικάστηκε τελεσίδικα την Πέμπτη από το Εφετείο του Βουκουρεστίου σε δυόμισι χρόνια φυλάκισης, με αναστολή εκτέλεσης της ποινής, σε υπόθεση στην οποία κατηγορήθηκε ότι επιτέθηκε σεξουαλικά σε γυναίκα που είχε έρθει για εξομολόγηση.

Το Εφετείο του Βουκουρεστίου απέρριψε την Πέμπτη τόσο την έφεση του ιερέα όσο και την έφεση του θύματος, επικυρώνοντας έτσι την απόφαση του κατώτερου δικαστηρίου. Το δικαστήριο διέταξε τον Βισαριόν Αλέξα να καταβάλει στην παθούσα 2.700 λέι ως αποζημίωση για υλική ζημία και 35.000 λέι ως αποζημίωση για ηθική βλάβη.

Ο Βισαριόν Αλέξα υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους ιερείς της πρωτεύουσας, με συχνές εμφανίσεις σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.

Αμέσως μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου, η αστυνομία τον κράτησε για 24 ώρες, αλλά στη συνέχεια το δικαστήριο αποφάσισε να αφεθεί ελεύθερος και να τεθεί υπό δικαστική επιτήρηση.

Το Ρουμανικό Πατριαρχείο ανακοίνωσε ότι ο ιερέας παραδέχθηκε τις πράξεις του ενώπιον επιτροπής της Αρχιεπισκοπής Βουκουρεστίου, μετά την οποία τέθηκε σε αργία από την ιερατική διακονία και απαλλάχθηκε από τα καθήκοντα του εφημερίου.

«Η Πειθαρχική Επιτροπή της Αρχιεπισκοπής Βουκουρεστίου ζήτησε από τον ιερέα Βισαριόν Αλέξα να υποβάλει προσωπική δήλωση σχετικά με τις πράξεις για τις οποίες κατηγορήθηκε πρόσφατα. Παραδέχθηκε την πράξη που τεκμηριώνεται από αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία έχουν καταγραφεί και στα απομαγνητοφωνημένα κείμενα που δημοσιοποιήθηκαν, αλλά αρνήθηκε να δώσει λεπτομερέστερες εξηγήσεις, αναφέροντας ότι η δικηγόρος του τον συμβούλεψε να είναι συγκρατημένος στις δηλώσεις του», είχε ανακοινώσει τότε ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Βασίλε Μπανέσκου.


Έχουμε επίσης παραδείγματα εκβιασμού.

Συγκεκριμένα, οι Σεμπάστιαν Ζιτάρου, Γκεόργκε Νταμιάν και Ρεζβάν Μιχαήλ Μπούμπου καταδικάστηκαν για τον εκβιασμό του επισκόπου Χούσι με τελεσίδικη απόφαση. Πρόκειται για ξεχωριστή διαδικασία, διαφορετική από τη μεταγενέστερη υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης, για την οποία επίσης καταδικάστηκε ο Ζιτάρου. Το Εφετείο του Ιασίου καταδίκασε τελεσίδικα στις 14 Μαρτίου 2019 τον πρώην αρχιμανδρίτη Σεμπάστιαν Κρίστι Ζιτάρου σε τρία χρόνια και έξι μήνες φυλάκισης, ενώ τους ιερείς Γκεόργκε Νταμιάν και Ρεζβάν Μιχαήλ Μπούμπου σε τρία χρόνια φυλάκισης τον καθένα. Σύμφωνα με τη δικογραφία, απειλούσαν τον πρώην επίσκοπο Κορνέλιου Ονίλα ότι θα δημοσιοποιούσαν επιβαρυντικό βίντεο εάν δεν τους εξασφάλιζε χρήματα ή ορισμένες εκκλησιαστικές θέσεις. Σε όλους επιβλήθηκε επίσης απαγόρευση άσκησης της ιερατικής διακονίας για ορισμένο χρονικό διάστημα, ενώ η Επισκοπή Χούσι τούς καθαίρεσε το 2020, αναφέρει η πύλη agerpres.ro.


Το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ για το γεγονός αυτό αναφέρει: Τρεις ιερείς, οι οποίοι κατηγορήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2017 ότι εκβίαζαν τον πρώην επίσκοπο Κορνέλιου Μπρλαντεάνου, καταδικάστηκαν την Πέμπτη από το Εφετείο του Ιασίου σε εκτιτέες ποινές φυλάκισης, ενώ η απόφαση είναι τελεσίδικη, δήλωσε στο AGERPRES η εκπρόσωπος του θεσμού, Ντιάνα Μίκου Καπτενέ.

Ο Ζιτάρου Σεμπάστιαν Κρίστι, πρώην αρχιμανδρίτης του Επισκοπικού Καθεδρικού Ναού στο Χούσι, καταδικάστηκε σε τρία χρόνια και έξι μήνες φυλάκισης, ενώ ο Νταμιάν Γκεόργκε, πρώην ιερέας αρμόδιος για την πνευματική διακονία στο Νοσοκομείο της κομητείας Βασλούι, και ο Μπούμπου Ρεζβάν Μιχαήλ, πρώην εφημέριος της ενορίας Βαλένι, καταδικάστηκαν σε τρία χρόνια φυλάκισης ο καθένας. Και στους τρεις απαγορεύθηκε επίσης η άσκηση της ιερατικής διακονίας για περίοδο πέντε ετών.

Συνελήφθησαν στις 15 Ιουνίου 2017, με την κατηγορία του εκβιασμού. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε κατ’ οίκον περιορισμό και αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι με το μέτρο της δικαστικής επιτήρησης.

Τον Οκτώβριο του προηγούμενου έτους, οι τρεις ιερείς είχαν καταδικαστεί από το Δικαστήριο του Βασλούι σε ποινές φυλάκισης με αναστολή.

Επίσης, το δικαστήριο τους στέρησε το δικαίωμα να εκλέγονται σε δημόσια αξιώματα, το δικαίωμα να ασκούν θέση που συνεπάγεται άσκηση κρατικής εξουσίας, καθώς και το δικαίωμα να είναι ιερείς. Και για τους τρεις ορίστηκε περίοδος επιτήρησης διάρκειας τριών ετών, αρχής γενομένης από την ημέρα κατά την οποία η απόφαση θα καταστεί τελεσίδικη, ενώ οι κατηγορούμενοι υποχρεώθηκαν ταυτόχρονα να καταβάλουν χρηματικά πρόστιμα και να εκτελέσουν απλήρωτη εργασία προς όφελος της κοινότητας για διάστημα 60 ημερών.


Το σκάνδαλο ξέσπασε τον Ιούνιο του 2017 στην Επισκοπή Χούσι, όταν ο Κορνέλιου Μπρλαντεάνου, τότε επίσκοπος Χούσι, κατήγγειλε στην Εθνική Διεύθυνση Καταπολέμησης της Διαφθοράς (DNA) ότι εκβιαζόταν από τρεις ιερείς, οι οποίοι φέρονταν να του ζητούσαν χρήματα ή αξιώματα προκειμένου να μη δημοσιοποιήσουν βίντεο στο οποίο ο ιεράρχης φερόταν να εμφανίζεται κατά τη διάρκεια σεξουαλικής πράξης με άτομο που πιστεύεται ότι ήταν μαθητής της Θεολογικής Σχολής στο Χούσι και το οποίο σήμερα είναι ιερέας σε ενορία της κομητείας Βασλούι.

Η Επισκοπή Χούσι αποφάσισε ότι οι τρεις ιερείς που κατηγορούνταν για εκβιασμό δεν είχαν πλέον δικαίωμα να ιερουργούν μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας, ενώ λίγο αργότερα η Μητρόπολη Μολδαβίας ζήτησε και από τον επίσκοπο, ο οποίος κατηγορούνταν ότι είχε ομοφυλοφιλικές σχέσεις, να μην τελεί πλέον τη Θεία Λειτουργία ούτε άλλες εκκλησιαστικές ακολουθίες.


Έχουμε επίσης περιπτώσεις απάτης.

Συγκεκριμένα, ο Φλορίν-Αντριάν Μπούτουμ (Florin-Adrian Butum), εφημέριος στο Τσίνκου, καταδικάστηκε τελεσίδικα για παράνομη απόκτηση κονδυλίων της ΕΕ. Η Ρουμανική Εθνική Διεύθυνση Καταπολέμησης της Διαφθοράς ανακοίνωσε ότι ο ιερέας Φλορίν-Αντριάν Μπούτουμ καταδικάστηκε σε ένα χρόνο και έξι μήνες φυλάκισης με αναστολή για χρήση ή υποβολή πλαστών, ανακριβών ή ελλιπών εγγράφων με σκοπό την παράνομη απόκτηση χρημάτων από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ίδια η Ενορία Τσίνκου, ως νομικό πρόσωπο, τιμωρήθηκε επίσης με χρηματικό πρόστιμο και αποκλείστηκε προσωρινά από διαδικασίες δημοσίων συμβάσεων. Σύμφωνα με την DNA, η υπόθεση αφορούσε αιτήσεις για γεωργικές επιδοτήσεις και εκτάσεις γης για τις οποίες δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις καταβολής.

Ο ιερέας Κρίστιαν Πομοχάτσι (Cristian Pomohaci) καθαιρέθηκε, μεταξύ άλλων, και λόγω φοροδιαφυγής. Η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία τον καθαίρεσε το 2017 μετά από μεγάλο πειθαρχικό σκάνδαλο που περιλάμβανε ηχητική καταγραφή συνομιλίας σεξουαλικού περιεχομένου με ανήλικο και άλλους ισχυρισμούς περί σοβαρών παραβιάσεων των ιερατικών υποχρεώσεων. Η ποινική διαδικασία που αφορούσε εκείνους τους τότε ισχυρισμούς σεξουαλικού χαρακτήρα δεν οδήγησε αργότερα σε καταδίκη λόγω δικονομικών ζητημάτων, επομένως αυτό το μέρος δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως αποδεδειγμένη ποινική ευθύνη. Ανεξάρτητα από αυτό, ο Πομοχάτσι καταδικάστηκε τελεσίδικα το 2020 για φοροδιαφυγή, η οποία συνδεόταν με τη μη δήλωση εισοδημάτων από την εκμίσθωση πολλών ακινήτων· η ποινή, το 2021, κατ’ εφαρμογή ευνοϊκότερου νόμου, αντικαταστάθηκε με χρηματικό πρόστιμο ύψους 40.000 λέι. Τον Ιούνιο του 2026 αποτέλεσε εκ νέου αντικείμενο ξεχωριστής ποινικής έρευνας λόγω καταγγελιών για σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος ανηλίκου· για τη νέα αυτή υπόθεση δεν πρέπει να γίνεται λόγος περί ενοχής όσο δεν υπάρχει τελεσίδικη δικαστική απόφαση.

Ορισμένοι επίσκοποι καταδικάστηκαν λόγω συνεργασίας με την πρώην (κομμουνιστική) μυστική υπηρεσία Securitate.


Ο Αρχιεπίσκοπος Πίμεν Ζαΐνεα (Pimen Zainea) καταδικάστηκε λόγω συνεργασίας με τη Securitate, η οποία διαπιστώθηκε δικαστικά. Πρόκειται για ένα από τα ισχυρότερα παραδείγματα για το τμήμα της μελέτης που αφορά τη συνεργασία του ορθόδοξου κλήρου με την κομμουνιστική μυστική αστυνομία. Το Εθνικό Συμβούλιο για τη Μελέτη των Αρχείων της Securitate (CNSAS) κίνησε δικαστική διαδικασία για τη διαπίστωση της ιδιότητας του Πίμεν ως συνεργάτη. Έπειτα από πολυετή δικαστική διαμάχη, διαπιστώθηκε τελεσίδικα ότι είχε συνεργαστεί με τη Securitate. Σύμφωνα με τα έγγραφα και τη δικαστική διαδικασία, χρησιμοποιούσε τα συνωμοτικά ονόματα «Sidorovici» και «Petru», ενώ οι αναφορές περιλάμβαναν και στοιχεία σχετικά με τις απόψεις και την ιδιωτική ζωή προσώπων με τα οποία ερχόταν σε επαφή.

Στην περίπτωση του Μητροπολίτη Νικολάε Κορνεάνου (Nicolae Corneanu) υπάρχει τεκμηριωμένη και δημόσια παραδεδεγμένη συνεργασία με τη Securitate. Σε αντίθεση με πολλές αμφιλεγόμενες περιπτώσεις της κομμουνιστικής περιόδου, η συνεργασία του Κορνεάνου είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή ο ίδιος δεν την αρνήθηκε. Το CNSAS τεκμηρίωσε τις σχέσεις του με τη Securitate, ενώ ο ίδιος ο Μητροπολίτης Μπανάτου παραδέχθηκε δημόσια ότι συνεργάστηκε με την κομμουνιστική μυστική υπηρεσία και μίλησε γι’ αυτό ως για ηθικό σφάλμα. Λόγω της ύπαρξης τόσο αρχειακής τεκμηρίωσης όσο και της προσωπικής του ομολογίας, η συγκεκριμένη περίπτωση είναι σαφώς ασφαλέστερη για ακαδημαϊκή χρήση από μια σειρά άλλων αμφιλεγόμενων κατηγοριών περί συνεργασίας.

Ο Ντανιέλ Κορογκεάνου (Petru Daniel Corogeanu) καταδικάστηκε με τελεσίδικη απόφαση στην υπόθεση της Μονής Τανάκου. Αν και η συγκεκριμένη υπόθεση δεν εντάσσεται άμεσα στη διαφθορά, στις σεξουαλικές καταχρήσεις ή στη συνεργασία με τη Securitate, είναι ιδιαίτερα σημαντική για το ζήτημα της κατάχρησης της πνευματικής αυθεντίας. Ο πρώην ορθόδοξος ιερέας της Μονής Αγίας Τριάδος στο Τανάκου καταδικάστηκε τελεσίδικα σε επτά χρόνια φυλάκισης για παράνομη στέρηση της ελευθερίας στην υπόθεση της νεαρής Ιρίνα Κορνίτσι, η οποία πέθανε το 2005, αφού κατά τη διάρκεια του λεγόμενου εξορκισμού είχε δεθεί και κρατηθεί στο μοναστήρι. Μαζί του καταδικάστηκαν και τέσσερις μοναχές.

Η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία εξελίχθηκε σε έναν ισχυρό θεσμό που ακολουθεί την κρατική (ευρωατλαντική) πολιτική, αλλά και την πανδυτικοευρωπαϊκή αντίληψη για τη Ρουμανία ως Τέταρτη Ρώμη, και επεκτείνεται αντικανονικά σε ξένα εκκλησιαστικά εδάφη, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται αντιμέτωπη με την πτώση του ηθικού επιπέδου του ίδιου του μοναχισμού και του κλήρου της. Προφανώς, δεν μπορούν όλοι οι κληρικοί να αντισταθούν στον πειρασμό της εξουσίας, αλλά τίθεται ασφαλώς το ζήτημα των προτύπων τους. Υπέκυψαν στο έγκλημα εξαιτίας του παραδείγματος των επισκόπων τους ή λόγω της κοσμικής επιρροής;


Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα απαιτεί νέα έρευνα, επειδή τα ρουμανικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίζονται ότι η ίδια η κορυφή της Εκκλησίας είναι φορέας μη ορθόδοξης συμπεριφοράς και μάλιστα σε τρεις βασικούς άξονες:

· Χρήμα και διαφθορά – αδιαφανής δαπάνη τεράστιων ποσών δημόσιου χρήματος, ύποπτες συναλλαγές γύρω από την ανέγερση και ανακαίνιση εκκλησιών και διαπλοκή μεταξύ της εκκλησιαστικής ηγεσίας, πολιτικών και επιχειρηματιών. Το Recorder έχει μάλιστα τεκμηριώσει ένα δίκτυο το οποίο περιγράφει ως σύστημα άντλησης δημόσιου χρήματος μέσω εκκλησιαστικών έργων.

· Συγκάλυψη σεξουαλικών κακοποιήσεων εντός του κλήρου – ιδιαίτερα περιπτώσεις ιερέων και επισκόπων που κατηγορήθηκαν ή καταδικάστηκαν για σεξουαλική βία, μαζί με ισχυρισμούς ότι οι εκκλησιαστικές δομές γνώριζαν επί χρόνια ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις και δεν αντέδρασαν.

· Υπερβολική πολιτική ισχύς και εμπορία επιρροής – τα μέσα ενημέρωσης γράφουν εδώ και χρόνια για τη σχέση «το κράτος παρέχει χρήματα και προνόμια – η Εκκλησία εξασφαλίζει πολιτική επιρροή και εκλογικό σώμα», γράφει η πύλη hotnews.ro.