Τι ιστορικό μεγαλείο μας, υπό Καθ. Ιω. Καλλιανιώτη

 

Τό Ἱστορικόν Μεγαλεῖον τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης

καί οἱ Σύγχρονοι Πολέμιοί της

ὑπό

Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου

Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Scranton

 

                                                                                                                           Σεπτέμβριος 2026

 

 

                                                                                             «Δέν εἶναι ὑπερβολή, ἐάν εἴπωμεν ὅτι ...                                                                                                       συντελεῖται εἰς βάθος καί ἔκταση προδοσία,

                                                                                             τήν ὁποίαν δέν δυνάμεθα νά φαντασθῶμεν.»

                                       

                                                                                                           Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

 

            Ἡ γλῶσσα ἡμῶν, ἡ κορωνίς τῶν γλωσσῶν, ἡ Ἱστορική Ἑλληνική τοιαύτη, ἐμφανίζεται εἰς τά ἀρχαιότερα ἐκ τῶν σῳζομένων γραπτῶν μνημείων, τά ὁποῖα εἶναι τά Ὁμηρικά ἔπη (8^ος αἰών π.Χ.).  Ἕως τήν περίοδον τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου (4^ος  αἰών π.Χ.) ὡμιλεῖτο εἰς τήν Κυρίως Ἑλλάδα καί τάς ἀποικίας της (παραλίων Μικρᾶς Ἀσίας καί Εὐξείνου Πόντου, Κάτω Ἰταλίας, Σικελίας, κ. ἄ.). Διά τοῦ μεγάλου τούτου Ἕλληνος κατακτητοῦ καί ἐκπολιτιστοῦ, καί δή διά τῆς θείας Προνοίας, ἐπεξετάθη ἡ Ἑλληνική γλῶσσα εἰς ὁλόκληρον τήν Ἀνατολήν, ἕως τήν Ἰνδίαν.[1] Ἡ γλῶσσα αὕτη εἶναι ἡ Κοινή Ἑλληνική γλῶσσα, ἡ Ἑλληνιστική, ἡ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ Κλασσική, ἡ ἁπλοποιημένη Ἀττική γλῶσσα (διάλεκτος). Κατά μικρόν ἀπέβη παγκόσμιος γλῶσσα (lingua franca), ἀπαραίτητος διά πάντα πολιτισμένον ἄνθρωπον καί ἔμπορον. Καθ’ ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶχον ἐπιτελέσει καταπληκτικάς προόδους εἰς ὅλους τούς τομεῖς τῶν τεχνῶν, τῶν ἐπιστημῶν (Μαθηματικῶν, Φυσικῆς, Ἰατρικῆς, κλπ.), τῆς φιλοσοφίας, τῆς ποιήσεως καί λογοτεχνίας, καί πάσης ἀνθρωπίνης γνώσεως, ἀπό τόν 15^ον αἰῶνα π.Χ.[2] καί ἡ μετάδωσίς των ἦτο δυνατή μόνον διά τῆς πλουσίας ταύτης γλώσσης. Ἡ οἰκουμενικότητα τοῦ Ἑλληνιστικοῦ πολιτισμοῦ καθίσταται φανερή ἀπό τήν γνῶσιν καί χρῆσιν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης καί διά τῶν ἔργων φιλοσοφίας καί πασῶν τῶν ἐπιστημῶν ὄχι μόνον μεταξύ τῶν Ἑλλήνων ἀλλά καί τῶν ὑπολοίπων λαῶν, οἱ ὁποῖοι κατέστησαν ἐξελληνισμένοι, γνῶσται τοῦ μεγάλου τούτου πολιτισμοῦ καί παιδείας.[3]

            Κατά τήν διάρκειαν τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας (330-1453),[4] ἡ Ἑλληνική γλῶσσα ἦτο ἡ κυρίαρχος γλῶσσα εἰς τήν Ἀνατολήν, παρ’ ὅλην τήν ἐμφάνισιν τῶν Μωαμεθανῶν καί τῆς ὑποδεεστέρας γλώσσης τούτων. Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα ἐσινεχίσθη νά ὀμιλεῖται καί κατά τήν περίοδον τῆς Ὀθωμανικῆς κατοχῆς ἀπό τούς Ἕλληνας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος, τῶν νήσων, καί τά παρἀλια τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα τήν περίοδον ταύτην ἐγνώρισεν μεγάλην αὔξησιν εἰς τήν Δύσιν. Πλεῖστοι λόγιοι τοῦ Βυζαντίου μετηνάστευσαν, μετά τήν πτῶσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἰς τήν Εὐρώπην. Οἱ Ἕλληνες οὗτοι, διά τῆς διδασκαλίας των εἰς τούς Εὐρωπαίους μαθητάς των προώθησαν τήν ἐκμάθησιν τῆς ὀρθῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης καί τήν μελέτην τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καί Παιδείας. Ἡ γλῶσσα αὕτη καί ὁ Ἑλληνικός Πολιτισμός διεμόρφωσαν τήν Εὐρώπην καί τήν ὡδήγησαν ἀπό τόν Μεσαίωνα[5] εἰς τήν Ἀναγέννησιν. Τό θεῖον Ἑλληνικόν φῶς διέλυσε τά σκότη τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Μεσαίωνος. Τά πάντα εἰς τήν Δύσιν εἶναι πλέον Ἑλληνικά![6]   

            Ἡ ἀπόλυτος ὅμως κυριαρχία τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης περιωρίσθη ἀφ’ ὅτου ἐνεφανίσθησαν τά Γερμανικά φῦλα εἰς τήν Δύσιν[7] καί τά Μουσουλμανικά εἰς τήν Ἀνατολήν. Ἀλλά διετηρήθη αὕτη καί μετά τό 1453, καθ’ ὅτι καί πρό τινος ἦτο ἡ ἐπικρατοῦσα γλῶσσα εἰς τά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τό Αἰγαῖον, τήν Κύπρον, καί τήν Μαύρην Θάλασσαν. Εἰς δέ τήν Δύσιν εἶχεν τώρα καί εἰς τό ἑξῆς τεραστίαν ἄνθησιν. Οἱ δεδιωγμένοι λόγιοι τοῦ Βυζαντίου μετηνάστευσαν, ἰδίᾳ μετά τήν πτῶσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, εἰς τήν Δύσιν,[8] ὅπου διά τῆς διδασκαλίας των καί διά τῆς διδασκαλίας τῶν μαθητῶν των κατόπιν, ἔδοσαν τεραστίαν ὤθησιν εἰς τήν ἐκμάθησιν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης καί τήν μελέτην καί σπουδήν τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, ὥστε ἐπηκολούθησεν ἡ ἀναμορφώσασα τήν Εὐρώπην καί δι’ αὐτῆς τόν κόσμον σύμπαντα ἐποχή τῆς Ἀναγεννήσεως. Τό Ἀρχαῖον Ἑλληνικόν φῶς καί ἡ λελησμένη φιλοδυτική Ὀρθοδοξία μας διέλυσαν τό σκότος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Μεσαίωνος. Ἐάν δέν ἠτύχει (ἤ ὑπετάχθη λόγῳ τῶν πολλῶν καί συνεχιζομένων ἁμαρτιῶν μας) τότε ἡ Ἑλλάς, δέν θά ἐδημιουργεῖτο ἡ Ἀναγέννησις καί δέν θά ὁμιλῶμεν διά τόν Δυτικόν πολιτισμόν, τόν ἐπεκτεινόμενον Ἑλληνικόν Πολιτισμόν, τόν ὁποῖον καταδιώκουν σήμερον οἱ ἄθεοι καί ἀνθέλληνες παγκοσμιοποιεῖται καί οἱ πράκτορές των ἐν Ἑλλάδι (cancel culture).[9]  

            Κατά τήν διαδρομήν τῆς τρισχιλιετοῦς ἱστορίας της, ἡ Ἑλληνική γλῶσσα ὑπέστη ὥρισμένας ἀλλοιώσεις (βελτιώσεις) καί «ἐξελίξεις». Ἐκεῖνο ὅμως, τό ὁποῖον ἐκυριάρχησεν ἐπί ὅλων τῶν ἄλλων φάσεων τῆς γλώσσης καί ἐπί τοῦ ὁποίου ἐβασίσθη ἡ σπουδή καί ἡ διαιώνισις τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης εἶναι ἡ Ἀττική διάλεκτος. Ὀρθόν δέ καί δίκαιον ἐστί τοῦτο, καθ’ ὅτι κατά τούς δύο τούτους αἰῶνας (5^ον καί 4^ον π.Χ.), τούς ὁποίους καλύπτει ἡ διάλεκτος αὕτη, καί μάλιστα εἰς Ἀθήνας,  διέλαμψε τό Ἀρχαῖον Ἑλληνικόν πνεῦμα κατά τρόπον μοναδικόν καί παραμένει ἕως σήμερον εἰς τήν ἱστορίαν τῆς ἀκμαζούσης ἀνθρωπότητος. Τήν περίοδον ταύτην ἔζησαν καί ἐδημιούργησαν τόν πρωτοφανῆ πολιτισμόν μας καί παιδείαν οἱ μέγιστοι φιλόσοφοι ὅλων τῶν αἰώνων (Σωκράτης, Πλάτων, Ἀριστοτέλης κ. ἄ.),[10] πρωτοπόροι ἱστορικοί, ὡς ὁ «Πατήρ τῆς Ἱστορίας» Ἡρόδοτος, Θουκυδίδης, εὑρηματικοί οἰκονομολόγοι, ὡς ὁ «Πατήρ τῆς Οἰκονομίας» Ξενοφῶν, οἱ τραγικοί ποιηταί (Αἰσχύλος, Εὐριπίδης, Σοφοκλῆς, κ. ἄ.),[11] καλλιτέχναι (Φειδίας, Πραξιτέλης, κ. ἄ.), πρότυποι μαθηματικοί (Θαλῆς, Πυθαγόρας, Εὐκλείδης, Ἀρχιμήδης, κ. ἄ.) ἐπινοητικοί μαθηματικοἰ καί ἀστρονόμοι (Σωσιγένης, ὁ δημιουργός τοῦ Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου, κ. ἄ.), καινοφανεῖς πολιτικοί τῆς ὁλκῆς τοῦ Περικλέους, ἐπιστήμονες ὡς ὁ ἐπιφανέστερος τῶν Ἑλλήνων ἰατρῶν, ὁ Ἱπποκράτης, ὁ Διοκλῆς ὁ Καρύστιος, καί πλεῖστοι ἄλλοι εἰς ἅπαντας τούς τομεῖς τῶν ἐπιστημῶν, τεχνῶν, καί ἀνθρωπίνης γνώσεως. Μία πόλις, αἱ Ἀθῆναι, καί εἷς λαός, οἱ Ἕλληνες, μέσα εἰς δύο αἰῶνας παρήγαγον τόσους κορυφαίους ἐκπροσώπους τοῦ πνεύματος, ὅσους δέν παρήγαγεν ἔκτοτε ἡ ἀνθρωπότης ὁλόκληρος.[12]

            Δι’ ὅλα ταῦτα, ἡ τιμή καί ἡ δόξα πρός τούς προγόνους μας, τό χρέος μας, ἡ ὑποχρέωσίς μας, καί ἡ ὑπόσχεσίς μας θά πρέπει νά εἶναι «ἄμμες δέ γ’ ἐσσόμεσθα πολλῷ κάρρονες».  Οἱ ἐπιγενόμενοι τούτων ἐκληρονόμησαν τόν θησαυρόν τῆς πνευματικῆς ἐκείνων παραγωγῆς, τόν ὁποῖον ἐκεῖνοι παρήγαγον ἐντελῶς πρωτοτύπως, οὐδαμοῦ στηριχθέντες καί οὐδεμιᾶς οὐδαμόθεν βοηθείας τυχόντες. Κατά τήν περίοδον ἐκείνην, τῶν δύο τούτων «χρυσῶν» αἰώνων καί διά τῆς περιβλέπτου Ἀττικῆς διαλέκτου ἐδημιουργήθη ἡ βάσις τοῦ φιλοσοφικοῦ, ἐπιστημονικοῦ, καλιτεχνικοῦ, τεχνικοῦ, καί παντός ἄλλου πολιτισμοῦ τῆς ἐποχῆς μας.    

            Οὕτως, ἡ ὑπό πάντων θαυμαζομένη Ἀττική διάλεκτος κατέστη τό κέντρον τῆς γλωσσικῆς διδασκαλίας καί ὁ γιγνώσκων ταύτην καθίσταται μεμορφωμένος. Ὁ κατέχων τήν διάλεκτον ταύτην κατανοεῖ εὐκόλως καί τάς ἄλλας διαλέκτους, καί δή τήν ἀρχαίαν Ἰωνικήν (τήν τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν), τήν νεωτέραν Ἰωνικήν (τήν τοιαύτην τοῦ Ἡροδότου), καί τέλος τήν Κοινήν Ἑλληνικήν, τήν γλῶσσαν τῆς Καινῆς Διαθήκης, τοῦ Εὐαγγελίου[13] (κληθείσαν Κοινήν, διότι ἀπετέλει κρᾶμα ὅλων τῶν διαλέκτων, μέ βάσιν τήν Ἀττικήν διάλεκτον). Τῆς Κοινῆς ἐκείνης γλώσσης συνέχεια ἀποτελεῖ ἡ σημερινή Καθαρεύουσα μέ τό περίτεχνον, ἀριστουργηματικόν, ἱστορικόν καί φιλολογικώτατον πολυτονικόν της σύστημα, ἰδίᾳ ἐν τῷ ἐπισήμῳ γραπτῷ λόγῳ.[14]       

            Ἐκτός τῆς Ἀττικῆς διαλέκτου, ἡ Ἀρχαία Ἑλληνική εἶχε καί ἄλλας διαλέκτους, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐδιάκριται καί εἰς αὐτά τά ἀρχαιότατα ἐκ τῶν σῳζομένων γραπτῶν μνημείων, εἰς τά Ὁμηρικά Ἔπη˙ ἤδη εἰς τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὀδύσσειαν διακρίνομεν στοιχεῖα Ἰωνικά καί Αἰολικά. Αἱ διάλεκτοι αὗται ἦσαν τῆς Κάτω Ἰταλίας (Τάραντος καί Ἡρακλείας), τῶν Μεγάρων (Σελινοῦντος καί Βυζαντίου), τῆς Κρήτης, τοῦ Ἁκράγαντος, τῆς Δωρικῆς Σικελίας, καί ἄλλαι εἰς τάς λοιπάς Ἑλληνικάς πόλεις καί νήσους, ἀλλά ἡ Ἀττική τοιαύτη ἦτο ἡ ἐπίσημος δεσπόζουσα διάλεκτος. Τοιουτοτρόπως, σήμερον, ἡ Καθαρεύουσα θά πρέπει νά εἶναι ἡ ἐπίσημος κυρία γραφομένη καί ὀμιλουμένη διάλεκτος  καί τοπικαί διάλεκτοι καί γραφαί ἄς ἀκολουθοῦν τά μή ἐπίσημα τοπικά καί ἀπλοποιημένα ἰδιόματα. Εἶναι ἅπασαι ἀποδεκταί καί εὐπρόσδεκτοι. Τά παιδιά μας θά πρέπει νά διδάσκωνται καί νά μανθάνουν πρώτιστα τήν ὀρθήν Κοινήν Καθαρεύουσαν, τήν Ἱστορικήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν, μέ τήν ὀρθογραφίαν της, τήν Γραμματικήν της καί τό Συντακτικόν της. Οἱ τόνοι καί οἱ κανόνες τονισμοῦ, τά πνεύματα, τά σημεῖα στίξεως, τά ἄρθρα, αἱ κλίσεις, τά οὐσιαστικά, τά ἐπίθετα, τά ρήματα, καί τά ἄλλα σύμβολα ἀναγνώσεως καί ὀρθῆς γραφῆς, καθ’ ὡς καί ὁ πλοῦτος τῶν λέξεων εἶναι ἅπαντα ἀπαραίτητα καί ἀναπτύσσουν τήν διανοητικήν ἱκανότητα τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτά ὅλα προάγουν τήν γνῶσιν, ἀποδεικνύουν τήν Ἱστορικήν ἡμῶν συνέχειαν, βεβαιώνουν τόν σεβασμόν μας πρός τούς προγόνους ἡμῶν, καί διαφυλάττουν τήν πραγματικήν Ἑλληνορθόδοξον Παιδείαν.

            Ἡ θεόσδοτος Ἀττική διάλεκτος εἶναι κυρίως ἡ διάλεκτος τῶν Ἀθηναίων, εἰς τήν ὁποίαν ἔχουν γραφῆ τά ὑπεροχώτερα ἔργα τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας. Ἡ Ἀττική διάλεκτος ἤρχισεν ἀπό τοῦ 5^ου π.Χ. αἰῶνος νά ἐξαπλώνεται πολύ πέραν τῶν ὁρίων τῆς Ἀττικῆς, ὥσπου διά τοῦ Ἕλληνος μεγάλου ἐκπολιτιστοῦ καί ἐκπληρωτοῦ τοῦ θείου σχεδίου, τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, κατέστη αὕτη ἡ κοσμική γλῶσσα τῆς Ἀνατολῆς, ἀποκληθεῖσα ἔκτοτε Ἑλληνική Κοινή γλῶσσα. Παντοῦ καί πάντοτε δεσπόζει ἡ Θεία Πρόνοια˙ ἡ τήν περίοδον ταύτην ἀναμονή τοῦ Μασσίου, τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, εἶχεν ἀνάγκην καί τήν γνῶσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λόγου, τῆς Κοινῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, ἡ ὁποία κατέστη ἡ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου καί τῶν Πατέρων. Τά Ἀττικά στοιχεῖα ἀποτελοῦν τό μέγιστον μέρος τῆς Κοινῆς, ἀλλά δέν εἶναι τά μόνα, περιέχονται ἐν αὐτῇ πάρα πολλά στοιχεῖα εἰλημμένα ἐκ τῆς Ἰωνικῆς, Δωρικῆς, καί ὀλιγώτερα ἐξ ἄλλων διαλέκτων.

            Ἡ γραμματική ἔρευνα τῆς γλώσσης ἀπησχόλησε τούς φιλοσόφους κατά πρῶτον καί κατόπιν τούς συστηματικούς φιλολόγους. Πρῶτος ὁ Πλάτων εἰς τόν «Κρατύλον» ἐξετάζει τήν προἐλευσιν, τήν ἐτυμολογίαν,[15] τήν ὀρθότητα τῶν ὀνομάτων, καί τήν φωνητικήν προσέγγησιν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης.[16] Ὁ Πλάτων ἦτο οὗτος ὁ ὁποῖος ἔθηκε τά θεμέλια τῆς ἐπιστήμης τῆς Ἐτυμολογίας, διά τῆς ὁποίας ἠρεύνησε τό πρόβλημα τῆς σχέσεως τῆς ὑφισταμένης μεταξύ τῆς λέξεως καί τοῦ δι’ αὐτῆς σημαινομένου ἀντικειμένου, ἐάν αἱ σημασίαι τῶν λέξεων κεῖνται φύσει (κατά φυσικήν ἀναγκαιότητα ὑπάρχουσαν μεταξύ λέξεως καί σημαινομένου δι’ αὐτῆς) ἤ θέσει (ἀποδιδομένης εἰς ἑκάστην λέξιν τῆς σημασίας της αὐθαιρέτως καί κατόπιν κοινῆς συμφωνίας τῶν ἀνθρώπων). Ὑπῆρξε δέ καί ἔρευνα καθαρῶς γλωσσολογικῶν θεμάτων, ἀφ’ οὗ ἐν τῷ Κρατύλῳ ὁ Σωκράτης ἀναπτύσσει τάς θεμελιώδεις ἀρχάς τῆς περιγραφικῆς φωνητικῆς. Οἱ Σοφισταί καί ὁ Ἀριστοτέλης, καθ’ ὡς καί οἱ Στωικοί, εἰς τήν προσπάθειάν των νά διατυπώσουν τάς βάσεις τῆς τυπικῆς Λογικῆς, καθώριζον τά έπί μέρους τμήματα τοῦ λόγου («μέρη τῆς λέξεως») καί τάς πτώσεις.

            Ἡ συστηματική ὅμως Γραμματική ἔρευνα τῆς γλώσσης ἤρχισεν ἀπό τοῦ 3^ου αἰῶνος π.Χ., καί ἠσκήθη ὑπό τῶν Πτολεμαίων φιλολόγων τῆς Ἀλεξανδρείας, τούς ἀπογόνους τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου.[17]  Ἀπησχόλησε δέ τούτους ὄχι μόνον ἡ γλῶσσα, ἀλλά καί ὁ τρόπος καθ’ ὅν ἕκαστος τῶν Συγγραφέων χειρίζεται ταύτην. Ὁ σημερινός χειρισμός τῆς γλώσσης μας ὑπό τοῦ ἐπισήμου κράτους, τῶν σχολείων καί Πανεπιστημίων, καί φυσικά ὑπό τῶν ΜΜΕ εἶναι ἀπαράδεκτος, πραγματική κακοποίησις τοῦ μεγαλείου αὐτοῦ τοῦ παγκοσμίου πολιτισμοῦ.  Περί τό 100 π.Χ., ὁ φιλόλογος τῆς Ἀλεξανδρείας, Διονύσιος ὁ Θρᾷξ,[18] εἰς τό ἔργον του «Γραμματική Τέχνη», καθορίζει τό ἔργον τῶν Γραμματικῶν ὡς ἑξῆς: «Γραμματική ἐστιν ἐμπειρία τῶν παρά Ποιηταῖς τε καί Συγγραφεῦσιν  ὡς ἐπί τό πολύ λεγομένων». Διά τῶν συστηματικῶν ἐρευνῶν τῶν φιλολόγων τούτων, ἡ Γραμματική ἐξυψώθη συντόμως εἰς αὐτοτελῆ ἐπιστήμην.

            Ἐπίσης, ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Δύσκολος (2^ον αἰῶνα μ.Χ.)[19] συνέβαλε τά μέγιστα εἰς τήν ὁλοκλήρωσιν τῆς Γραμματικῆς ἐπιστήμης, καθορίσας τήν Σύνταξιν ὡς ἰδιαίτερον τμῆμα τῆς Γραμματικῆς, ἐν ἀντιδιαστολῇ πρός τό Τυπικόν. Ὁ δέ υἱός τούτου, ὁ Ἡρωδιανός[20], ἀσχοληθείς κυρίως μέ θέματα ὀρθρογραφικά καί προσῳδιακά, εἶναι ὁ τελευταῖος τῶν Γραμματικῶν τῆς Ἀλεξανδρείας. Ἡ ἐργασία τῶν Ἑλλήνων Γραμματικῶν τῆς Ἀλεξανδρείας ἐξακολουθεῖ καί σήμερον ἀκόμη νά θεωρῆται βασική διά τήν Γλωσσολογικήν ἐπιστήμην. Οἱ ἐχθρικῶς διακείμενοι πρός τήν Ἱστορικήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν (ΠΑΣΟΚοι) καί οἱ (ΣΥΡΙΖΑῖοι) ἀνθέλληνες καί ἄθεοι, προδόται τῆς Μακεδονίας μας, δέν θά ἔπρεπε νά γνωρίζουν ὅλα αὐτά τά ἱστορικά γεγονότα καί τήν ἀλήθειαν διά τήν καταγωγήν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί τοῦ ἐν γένει πολιτισμοῦ μας; Ὁ ἐν ἀγνοίᾳ Ἑλληνας ψηφοφόρος εἶναι συνυπεύθυνος[21] δι’ ὅλα αὐτά τά ἔκτροπα δεινά, τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζει σήμερον ἡ χώρα μας καί δυστυχῶς, εἰς ἅπαντας τούς τομεῖς, πολιτείαν, παιδείαν, ἐκκλησίαν, κ.λπ.

             Ἅπαντες οἱ Εὐρωπαῖοι γλωσσολόγοι διατηροῦν τήν ὁρολογίαν τῶν Ἑλλήνων Γραμματικῶν τῆς Ἀλεξανδρείας. Οἱ Λατῖνοι Γραμματικοί ἐξελατίνισαν ἅπλῶς τούς ὅρους τῶν Ἀλεξανδρινῶν, ἀλλά μέ ἀρκετάς παρανοήσεις πολλάκις. Ἡ «Γραμματική Τέχνη» τοῦ Διονυσίου τοῦ Θρᾳκός ἤσκησε βασικήν ἐπίδρασιν ἐπί τῆς Γραμματικῆς ἐπεξεργασίας ὅλων τῶν ἐπί μέρους γλωσσῶν παγκοσμίως. Ἡ δέ Γραμματική τῆς Συριακῆς καί Ἀρμενικῆς γλώσσης ἀρχίζει μέ μίαν μετάφρασιν τοῦ βιβλιαρίου τοῦ Διονυσίου Θρᾳκός. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τό κεφάλαιον τῆς Συντάξεως, οἱ Ἕλληνες Γραμματικοί κατέχουν τά σκῆπτρα. Αἱ Γραμματικαί σπουδαί ἀπησχόλησαν μετά τόν 14ον αἰῶνα καί τούς Γραμματικούς τῆς Ἀναγεννήσεως, χρησιμοποιοῦντες τάς παραληφθείσας τεχνικάς ἐκφράσεις τῆς Ἀρχαιότητος, λόγῳ τῆς ἀναζωπυρήσεως τῶν κλασσικῶν σπουδῶν.  Ἀλλά ἀπό μεθοδικῆς ἀπόψεως οἱ Γραμματικοί τῆς Ἀλεξανδρείας παρέμειναν ἀνυπέρβλητοι.   

            Τέλος, ἀπό τοῦ 19ου αἰῶνος, ἡ Γραμματική τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης (τῆς ὑπερτάτης γλώσσης πασῶν τῶν γλωσσῶν) δέν ἀπασχολεῖ μόνον τούς κλασσικούς φιλολόγους, ἀλλά καί τούς γλωσσολόγους τῆς Ἱστορικοσυγκριτικῆς Γλωσσολογίας. Τούς μέν φιλολόγους ἐνδιαφέρει κυρίως ἡ κριτική ἐπεξεργασία τῶν Κειμένων καί ἡ ἐξέλιξις τῶν ἐπί μέρους γλωσσῶν κατά τήν Ἱστορικήν περίοδον, τούς δέ συγκριτικούς γλωσσολόγους τούς ἐνδιαφέρουν αἱ μεταξύ τῶν διαφόρων γλωσσῶν σχέσεις. Ἀκόμη καί ἡ UNESCO ἔχει ἀναγνωρἰσει τήν παγκόσμιον ἀξίαν τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης καί ἔχει διακηρύξει τήν 9^ην Φεβρουαρίου, ὡς Ἡμέραν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης.[22] Ἡ ἀπορία ἡμῶν σήμερον εἶναι ἡ ἑξῆς˙ ποῦ ὀφείλεται ἡ κρίσις καί ἡ ἀπέχθεια τῶν Ἑλλήνων πολιτικοποιημένων φιλολόγων, γλωσσολόγων, καί Ὑπουργείου Παιδείας κατά τῆς μεγαλειώδους θείας Ἑλληνικῆς γλώσσης; Παρεποίησαν οἱ «σοφοί ἐπαΐοντες» τῆς σήμερον τήν ὀθήν παναρχαίαν ἱστορικήν καί πλουσιωτάτην Ἑλληνικήν ἡμῶν γλῶσσαν (τῶν ὀκτώ ἑκατομμυρίων λέξεων) καί ἐπέβαλλον διά νόμου εὶς τά σχολεῖα τῆς χώρας ἕν ἀκαλαίσθητον, ἀνορθόγραφον, πρωτόγονον, μονοτονικόν ἤ ἄτονον, ἄνευ Γραμματικῆς καί Συντακτικοῦ ἀντεπιστημονικόν κατασκεύασμα ὡς ἐπίσημον «νεοελληνική γλώσσα», εἰς τήν κατευθυνομένην πολιτείαν, τήν κοινωνίαν ὁλόκληρον, ἀκόμη δέ καί εἰς τήν ἐκκλησίαν (τούς μοντερνιστάς κακοδόξους αἱρετικούς).[23]

            Ἐν κατακλείδι, καί ὡς συμπέρασμα ἀναφέρω τί ἔχουν εἴπει οἱ ξένοι διά τήν Ἑλληνικήν Γλῶσσαν, πρός γνῶσιν τῶν πολεμίων ἀνθελλήνων πολιτικῶν καί τῶν ἐν ἀγνοίᾳ ἀκαδημαϊκῶν τῆς Ἑλλάδος.[24] Ἡ καταστροφή τῆς γλώσσης ἤρχισε μέ τό ἀνθελληνικόν ΠΑΣΟΚ καί ἐσυνεχίσθη μέ τούς ὑπολοίπους «ἀστέρας» πολιτικούς μας. Τό μονοτονικόν σύστημα ἐψηφίσθη μόνον ὑπό ὀλίγων παρόντων βουλευτῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ κατά τήν διάρκειαν μιᾶς μεταμεσονυκτίου συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς τόν Ἰανουάριον τοῦ 1982.[25] Ἡ κατάργησις τῆς ὀρθῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης ἔχει δημιουργήσει μεγάλα διανοητικά προβλήματα είς τά παιδιά μας. Ἀλλ’ ὁ ἀστείρευτος πλοῦτος καί τό Ἱστορικόν μεγαλεῖον τῆς πλουσίας Ἑλληνικῆς γλώσσης κατέστησαν ταύτην τόν μέγαν δανειστήν χιλιάδων λέξεων εἰς ἁπάσας τάς ξένας γλώσσας. Παρ’ ὅλην τήν προσπάθειαν καταργήσεως ταύτης, ἐξακολουθεῖ νά ὑφίσταται καί νά χρησιμοποιεῖται ὀρθῶς καί παγκοσμίως, ἐκτός ἐντός τῆς Ἑλλάδος, διότι τήν Ἱστορικήν ὀρθότητά της καί τήν γραφήν της, τήν ἀπαγορεύουν οἱ ἀνθέλληνες μασόνοι ψευδο-πολιτικοί, οἱ ἐπιβάλλοντες τήν Τεχνητήν Νοημοσύνην (ΑΙ) εἰς τά σχολεῖά μας[26] καί οἱ ψευδο-ἀκαδημαϊκοί τῆς χώρας. Εὐχόμεθα τήν τῶν τοιούτων ἀνάνηψιν καί φωτισμόν ἤ ἐξοστρακισμόν. Δυστυχῶς, οἱ δουλοπρεπεῖς ψευδο-πολιτικοί μας δέν ἀντιλαμβάνονται τήν πνευματικήν καταστροφήν τήν ὁποίαν ἐπέφερον εἰς τήν Ἑλλάδα καί εἰς τόν παγκόσμιον πολιτισμόν μέ τήν κατάργησιν τῆς (Κοινῆς) Καθαρευούσης Ἱστορικῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης. Αὐτά τά τρία κόμματα τῆς συμφορᾶς, τῆς μάστιγος, τῆς θείας ὀργῆς, καί ἡ μεγίστη πληγή τῆς χώρας ἀπό τό 1980 (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, καί Ν.Δ.= Κεντρῷοι)[27] ἕως σήμερον, δέν ἠμποροῦν πλέον νά ἐκλέγωται εἰς τήν Ἑλλάδα. Τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά θά πρέπει νά ἐπανέλθουν εἰς τό πρωτότυπον καί εἰς ὅλα τά Γυμνάσια τῆς χώρας μας.

 

 

 

---

[1] Ὅρα, Kallianiotis, John N. (2020), Political History and Economic Policy of the Greek Civilizer Alexander the Great, Hauppauge, N.Y.: Nova Science Publishers, July 2020, ISBN: 978-1-53618-072-5.

https://novapublishers.com/shop/political-history-and-economic-policy-of-the-greek-civilizer-alexander-the-great/  

[2] Ἡ Μυκηναϊκή Ἑλληνική εἶναι ἡ πρώιμος καταγεγραμμένη μορφή τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης. Ὡμιλεῖτο εἰς τήν ἠπειρωτικήν Ἑλλάδα, εἰς τήν Κρήτην, καί εἰς τήν Μυκηναϊκήν Ἑλλάδα (16^ον  ἕως 12^ον αἰῶνα π.Χ.). Ἡ γλῶσσα διατηρεῖται εἰς ἐπιγραφάς ὡς  Γραμμική Β˙, ἕν σύστημα γραφῆς, τό ὁποῖον τεκμηριώνεται διά πρώτην φοράν εἰς τήν Κρήτην πρό τοῦ 14^ου αἰῶνος π.Χ.

[3] Οἱ Κινέζοι ἀποκαλοῦν τόν Ἑλληνικόν πολιτισμόν «Sila», τοῦτ’ ἔστιν, «ὁ ἄλλος μεγάλος πολιτισμός». Ὅρα, «Ἡ Ἀμείλικτος Ἐξάλειψις τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πολιτισμοῦ», Ἡ Ἀμείλικτος Ἐξάλειψις τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πολιτισμοῦ - Ορθόδοξος Τύπος . Ὅρα. ἐπίσης, «Κινέζοι μαθαίνουν ἑλληνικά, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα κυριαρχεῖ ἡ ἀ-παιδεία...», https://www.imoph.org/pdfs/2017/11/25/20171125aKinezoiEllinika.pdf . Ἀκόμη, “Damned Greek, you found everything; philosophy, geometry, physics, astronomy… you left nothing for us” (= Καταραμένε Ἕλληνα ἀνεκάλυψες τά πάντα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, ἀστρονομία… δεν ἄφησες τίποτα γιά ἐμᾶς), Johann Christoph Friedrich von Schiller (1759-1805), [Γερμανός ποιητής, φιλόσοφος καί Ἱστορικός]. Ἐπίσης, “Totum Graecorum est” (Ὅλα εἶναι Ἑλληνικά) [Ὅλα προέρχονται ἀπό τούς Ἕλληνες]. Ἀκόμη, “Nihil Graeciae humanum, nihil sanctum” (Τίποτα δέν εἶναι πιό ἀνθρώπινο, πιό ἱερό ἀπό τήν Ἑλλάδα) Marcus Tullius Cicero (106 B.C. – 43 B.C.) [Λατίνος κλασικός]. Περαιτέρω, “‘Though Greece was conquered, she defeated the conqueror and imported the arts in the uncivilized Latium”” (Παρ’ ὅτι ἡ Ἑλλάς κατακτήθηκε, αὐτή ἐνίκησε τόν κατακτητήν καί εἰσήγαγε τίς τέχνες στό ἀπολίτιστο Λάτιο) Quintus Horatius Flaccus (65 B.C.– 8 B.C.) [Ρωμαῖος λυρικός ποιητής].

[4] Βυζαντινή Αὐτοκρατορία (Βυζάντιον) καί Ἀνατολική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, ἀναφέρονται εἰς τό ἱστορικόν ἡμῶν κράτος μέ ἐπίσημον ὄνομα (Βασιλεία Ῥωμαίων,  Imperium Romanum), γνωστόν καί ὡς Ῥωμανία καί ἀργότερον Αὐτοκρατορία τῶν Ἑλλήνων μέ πρωτεύουσα τήν Κωνσταντινούπολιν καί ἀπετέλει τόν διάδοχον τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Οἱ πολῖται της ἐχρησιμοποίουν τόν ὄρον «Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία» καί Ρωμηοί (ἤ Ρωμιοί).

[5] Μεσαίωνας (476-1492 μ.Χ) ὀνομάζεται ἡ χρονική περίοδος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἱστορίας, ἀπό τόν 5^ον ἕως τόν 15^ον αἰῶνα μ.Χ.. Ἀρχίζει μέ τήν κατάλυσιν τοῦ Δυτικοῦ Ρωμαϊκοῦ κράτους (476 μ.Χ.) καί ἐτελείωσε συμβατικά τό 1492 μ.Χ., μέ τήν ἀνακάλυψιν τῆς Ἀμερικῆς. 

[6]  Ἡ ἐπαφή τῆς Ρώμης μέ τόν μέγαν Ἑλληνικόν πολιτισμόν ὠφελήθη τά μέγιστα καί ἐκαλλιέργησε καί αὕτη τά γράμματα καί τάς τέχνας καί ἔθεσε τάς βάσεις τοῦ ἰδικοῦ της πολιτισμοῦ. Μεγάλην διάδοσιν εἶχεν ἡ Ἑλληνική γλῶσσα, τήν ὁποίαν ἐμάνθανον ὅλοι οἱ Ρωμαῖοι, ὥστε νά θεωροῦνται μεμορφωμένοι. Ὁ Ρωμαῖος ρήτορας, Κικέρων (Cicero) ἔλεγε: “Lingua, deorum est lingua Graecorum”.  “The language of the Gods is the language of the Greeks”. (= Ἡ γλῶσσα τῶν θεῶν εἶναι ἡ Ἑλληνική γλῶσσα). “Deorum lingua est lingua Graecorum”.

[7] Εἰς τά τέλη τοῦ 4^ου  αἰῶνος μ.Χ., ὁ ὁποῖος ἀποκαλεῖται περίοδος μεταναστεύσεων, πολλοί Γερμανικοί λαοί εἰσῆλθον εἰς τήν Δυτικήν Ρωμαϊκήν Αὐτοκρατορίαν, ὅπου ἵδρυσαν τά ἰδικά των ἀνεξάρτητα βασίλεια. Αἱ Γερμανικαί φυλαί δέν ἦσαν ἁπλῶς «βαρβαρικοί» καταστροφεῖς, ἀλλ’ ἀπετέλουν καί δυναμικάς κοινωνίας μέ μεγάλην πολεμικήν παράδοσιν, ὡς ἔκαμνον καί κατά τόν 20^ον αἰῶνα (WWI καί WWII) καί σήμερον, ἀπειλοῦντες τήν Ρωσίαν μέ νέον πόλεμον τῷ 2030, διά τῆς ὁποίας διεμόρφωσαν ἀποφασιστικά τήν Ἱστορίαν τῆς κατεστραμένης ὑπό τούτων Εὐρώπης. Συνεχεῖς ἐχθροί τῆς Ρώμης καί τοῦ Βυζαντίου κατόπιν. Ὅρα, Γερμανικές φυλές: Πώς νίκησαν τη Ρώμη και άλλαξαν την Ευρώπη, Γερμανικές φυλές: Πώς νίκησαν τη Ρώμη και άλλαξαν την Ευρώπη - Αρχαία Ελληνικά (arxaiaellinika.gr).. Εἰς τήν Ἀνατολικήν Ρωμαϊκήν Αὐτοκρατορίαν (Βυζαντινήν Αὐτοκρατορίαν),  ἡ Γερμανική ἐπιρροή ἦτο σημαντική κατόπιν τοῦ  4^ου  καί 5^ου  αἰῶνος, μέ  Γερμανούς νά κατέχουν στρατιωτικάς καί κυβερνητικάς θέσεις. Ἡ Βυζαντινή Αύτοκρατορία ἐπεβίωσε τῆς καταρρεύσεως τῆς Δύσης, κυρίως λόγῳ τῆς ἀναδείξεως τῶν Ἰσαύρων (8^ος αἰών μ.Χ.), οἱ ὁποῖοι περιόρισαν τήν Γερμανικήν κυριαρχίαν εἰς την Ἀνατολήν. Ἡ περίοδος αὕτη τῶν Ἰσαύρων διήρκεσε περίπου 80 ἔτη (717-802), σηματοδοτοῦσα τό τέλος τῆς οὐσιαστικῆς Γερμανικῆς ἐπιρροῆς εἰς τό Βυζάντιον. Εἶναι γεγονός ὅτι Γερμανικαί φυλαί, ὡς οἱ Βησιγότθοι, οἱ Βάνδαλοι, οἱ Βουργουνδοί, οἱ Σουήβοι καί οἱ Φράγκοι εἰσῆλθον εἰς Ρωμαϊκά ἐδάφη. Ὅρα, “Οι Ισαυροί και το Τέλος της Γερμανικής Επιρροής στο Βυζάντιο”, https://www.worldhistory.org/article/1346/the-isaurians-and-the-end-of-germanic-influence-in/  Ἐπίσης, «Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία των Ισαύρων», Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία των Ισαύρων - Βικιπαίδεια (wikipedia.org).. Κατόπιν, ἔχομεν τάς ἑπτά Σταυροφορίας τῶν Δυτικῶν κατά τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκταυορίας, ἀπό τό 1095 (Α΄ Σταυροφορία) ἕως τό 1254 (Ζ΄ Σταυροφορία). Ὅρα, Νικολάου Π. Βασιλειάδη, Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός καί ἡ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν, Ἔκδοσις Τετάρτη, Ἀδελφότης Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», Ἀθῆναι 1993. 

[8] Ἔχω συναδέλφους καί φοιτητάς εἰς τήν Ἀμερικήν, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι προέρχονται (εἶναι ἀπόγονοι) ἀπό Ἕλληνας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, οἱ ὁποῖοι ἔφυγον εἰς τήν Εὐρώπην μετά τήν πτῶσιν τῆς Πόλεως τό 1453. Καί ἀπό τήν Εὐρώπην μετενάστευσαν εἰς τήν Ἀμερικήν. Εἷς ἐξ αὐτῶν ἐλέγετο, Ἰουστινιανός Σναρπώνης. Οἱ Ἑλληνογενεῖς ἀνά τόν πλανήτην εἶναι ἑκατόν ἑκατομμύρια. Μία εὔλογος ἐρώτησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Διατί ἀπωλέσαμεν τό Βυζάντιον; Μήπως λόγῳ τῆς ἡμῶν ἀποστασίας;

[9] Ὅρα,  Ἰωάννου Ν. Καλλιανιώτου, “Cancel Culture: Ἡ Ἐπιβεβλημένη Ἀκύρωσις τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Πολιτισμοῦ ὑπό  τῶν Illuminati”, Κρυφό Σχολειό, Τετάρτη 30 Ὀκτωβρίου 2024, σσ. 1-7. http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2024/10/cancel-culture.html

[10] Οὗτοι ἦσαν ὄντες οἱ πρό Χριστοῦ Χριστιανοί. Ὁ ἠθικός φιλόσοφος Πλάτων ἐπαρουσιάσθη εἰς τόν ὕπνον δικηγὀρου τινος, ὁ ὁποῖος τόν κατηγόρει ὡς ἀνήθικον καί τοῦ εἶπεν: «Εἶναι γεγονός ὅτι δέν ἐγνωρίζομεν τότε τήν ἀποκαλυφθεῖσαν ἀλήθειαν, ἀλλά μέ τήν λογικήν καί τήν συνείδησίν μας ἐδημιουργήσαμεν τήν φιλοσοφίαν μας καί προσεπαθήσαμεν νά εἴμεθα ὅσον τό δυνατόν ἠθικώτεροι˙ ὅταν ὅμως ἦλθεν ὁ Χριστός εἰς τὀν Ἅδην, ὑπῆρξα ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος ἐπίστευσα εἰς Αὐτόν.» Οὗτος ἐστίν ὄντως ὁ πραγματικός Ἑλληνορθόδοξος Πολιτισμός, ἡ Φιλοσοφία του, τό Μεγαλεῖόν του, καί ἡ Παιδεία του, τά ὁποῖα προσπαθοῦν, ἐσχάτως, νά τά διαγράψουν (cancel culture) αἱ σκοτειναί δυνάμεις τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ καί οἱ ἀκόλουθοί των (μασόνοι), οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τούς ψευδο-ἡγέτας μας.  

[11] Ὅρα, «Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές», Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές - Βικιπαίδεια (wikipedia.org)

[12] “It is great to descent from Greece, the land that gave the light to the world” (Είναι σπουδαίο να κατάγεσαι από την Ελλάδα, τη χώρα που έδωσε το φως στον κόσμο). Victor Hugo (1802-1855) [Γάλλος ποιητής]. Ἔπίσης, “We are children of the Greeks” (Είμαστε παιδιά των Ελλήνων.) Frederich II Βασιλιάς της Πρωσσίας (1712-1786).

[13] Οὗτος ἐστίν ὁ λόγος καί ἔχει αὕτη τόσους πολλούς ἐχθρούς, ὅλους τούς ἀθέους, τούς μασόνους, τούς ἀντιχρίστους, τούς κακοδόξους πατριάρχας καί ἀρχιεπισκόπους, τούς ψευδο-πολιτικούς μας, τούς Σιωνιστάς, τούς ἀνθέλληνας, ὡς τόν Henry Kissinger, καί πλείστους ἄλλους. ¨Η κατάργησις τῆς Καθαρευούσης ἔγινε μέ τόν Νόμον 309/1982 καί ἡ κατάργησις τοῦ Πολυτονικοῦ συστήματος γραφῆς ἔγινε μέ τό Π.Δ. 207/1982. Αὕτη ἐστί μία ἀπό τάς χιλίας κρίσεις, τάς ὁποίας ἐπέβαλον εἰς τήν χώραν κατόπιν τοῦ 1974.

[14] H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΚΑΘΕ ΖΩΝΤΟΣ ΟΝΤΩΣ ΕΠΆΝΩ ΣΤΗΝ ΓΗ, ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΚΗ ΠΛΑΣΜΈΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ!!!!!, Ὅρα, H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΚΑΘΕ ΖΩΝΤΟΣ ΟΝΤΩΣ ΕΠΆΝΩ ΣΤΗΝ ΓΗ, ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΚΗ ΠΛΑΣΜΈΝΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ!!!!! (arxaiaithomi.gr)

 

[15] Τοῦτ’ ἔστι, τήν διδασκαλίαν περί τῆς παραγωγῆς τῶν λέξεων ἐκ τῶν ἀρχικῶν ριζῶν, καί ἄρα, περί τῆς ἀρχικῆς καί ἀληθοῦς σημασίας τῶν λέξεων. Ὅρα, Ἰωάννου Σταματάκου, Ἱστορική Γραμματική Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς, Ἔκδοσις Τετάρτη, «Βιβλιοπρομηθευτική», Ἰ. Σιδηροφάγης & Σία Ο.Ε., Ἀθήνα 1990.

[16] Ὅρα,  «Πλάτων – Κρατύλος: Το θέμα τῆς “ὀρθότητας”  τῶν ὀνομάτων»,  Πλάτων εἰς τόν «Κρατύλον» - Search (bing.com) . Ὅρα, ἐπίσης, «Ἅπαντα Πλάτωνος: Κρατύλος ἢ περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος, λογικός», Κρατύλος Πλάτωνος (ntua.gr)

[17] Ὅρα, «Το Μουσείο και η Βιβλιοθήκη των Πτολεμαίων στην Αλεξάνδρεια», Περί Βιβλιοθηκών: Το Μουσείο και η Βιβλιοθήκη των Πτολεμαίων στην Αλεξάνδρεια (aboutlibraries.gr)

[18] Ὅρα, «Διονύσιος ὁ Θρᾷξ», Διονύσιος ο Θραξ - Βικιπαίδεια (wikipedia.org)

[19] Ὅρα, «Συγγραφέας:Ἀπολλώνιος ὁ Δύσκολος», Συγγραφέας:Απολλώνιος ο Δύσκολος - Βικιθήκη (wikisource.org)

[20] Ὅρα, «Αἴλιος Ἡρωδιανός», Αίλιος Ηρωδιανός - Βικιπαίδεια (wikipedia.org)

[21] Εἷς Μητροπολίτης τῆς Ἑλλάδος εἶχεν εἰπεῖ ὅτι, «ὅσοι ἀπό ἐσᾶς ἔχετε ψηφήσει δι’ αὐτούς τούς πολιτικούς τῆς σήμερον, νά πᾶτε νά ἐξομολογηθῆτε, διότι θά χάσετε τήν ψυχήν σας, εἶσθε συνυπεύθυνοι διά τούς ἀπανθρώπους καί ἐγκληματικούς νόμους των καί τίς ἄλλες φοβερές ἁμαρτίες των».

[22] Greek Language Day: “Consequently, Greek is far more than a tool for communication or commerce; it is a treasury of wisdom, virtue, and beauty. Its global significance has been internationally recognized by UNESCO, which officially declared February 9th as World Greek Language Day, honoring its timeless contribution to global civilization.” Ὅρα, Tasos Kokkinidis, “Diaspora Academics Urge Amazon’s Kindle to Restore the Greek Language”, https://greekreporter.com/2026/06/12/diaspora-academics-urge-amazon-kindle-restore-greek-language/?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_term=2026-06-12&utm_campaign=GR+Daily+News+Brief . Ἐπίσης, Nick Kampouris., “Greek Language Day: Honoring The Mother of Western Languages”, https://greekreporter.com/2026/02/09/greek-language-day/

[23] Ὅρα, Μητροπολίτου Μάνης Χρυσοστόμου, «Περί τῆς ἀξίας καί ὀρθῆς χρήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς γλώσσας», https://www.pemptousia.gr/2026/01/peri-tis-axias-kai-orthis-chriseos-tis-ekklisiastikis-glossas/

[24] -Μᾶρκος Τίλλιος Κικέρων (Ὁ ἐπιφανέστερος ἄνδρας τῆς ἀρχαίας Ρώμης, 106-43 π.Χ.) «Ἐάν οἱ θεοί μιλοῦν, τότε σίγουρα χρησιμοποιοῦν τήν γλῶσσαν τῶν Ἑλλήνων.»

-Ὁ γνωστός Γάλλος Βολταῖρος εἶχε πεῖ «Εἴθε ἡ Ἑλληνική γλῶσσα νά γίνῃ κοινή ὅλων τῶν λαῶν.»

-Ἡ Μαριάννα Μακ Ντόναλντ, καθηγήτρια τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Καλιφόρνιας καί ἐπικεφαλής τοῦ TLG δήλωσε «Ἡ γνώση τῆς Ἑλληνικῆς εἶναι ἀπαραίτητο θεμέλιο ὑψηλῆς πολιτιστικῆς καλλιέργειας.»

-Ἰωάννης Γκαίτε (Ὁ μεγαλύτερος ποιητής τῆς Γερμανίας, 1749-1832) «Ἄκουσα στόν Ἅγιο Πέτρο τῆς Ρώμης τό Εὐαγγέλιο σέ ὅλες τίς γλῶσσες. Ἡ Ἑλληνική ἀντήχησε ἄστρο λαμπερό μέσα στή νύχτα.»

-Φρειδερῖκος Σαγκρέδο (Βάσκος καθηγητής γλωσσολογίας – Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀκαδημίας τῆς Βασκωνίας) «Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα εἶναι ἡ καλύτερη κληρονομιά πού ἔχει στή διάθεσή του ὁ ἄνθρωπος γιά τήν ἀνέλιξη τοῦ ἐγκεφάλου του. Ἄπέναντι στήν Ἑλληνική ὅλες, καί ἐπιμένω ὅλες οἱ γλῶσσες εἶναι ἀνεπαρκεῖς.» «Ἡ ἀρχαία Ἑλληνική γλῶσσα πρέπει νά γίνῃ ἡ δεύτερη γλῶσσα ὅλων τῶν Εὐρωπαίων, εἰδικά τῶν καλλιεργημένων ἀτόμων.» «Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα εἶναι ἀπό οὐσία θεϊκή.»

-Ἐρρίκος Σλήμαν (Διάσημος ἐρασιτέχνης ἀρχαιολόγος, 1822-1890) «Ἐπιθυμούσα πάντα μέ πάθος νά μάθω Ἑλληνικά. Δέν τό εἶχα κάνει γιατί φοβόμουν πώς ἡ βαθειά γοητεία αὐτῆς τῆς ὑπέροχης γλῶσσας θά μέ ἀπορροφοῦσε τόσο πολύ πού θά μέ ἀπομάκρυνε ἀπό τίς ἄλλες μου δραστηριότητες.»

-Ἴμπν Χαλντούν (Ὁ μεγαλύτερος Ἄραβας ἱστορικός) «Ποῦ εἶναι ἡ γραμματεία τῶν Ἀσσυρίων, τῶν Χαλδαίων, τῶν Αἰγυπτίων; Ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει κληρονομήσει τήν γραμματεία τῶν Ἑλλήνων μόνον.»

-Φρανγκῖσκος Λιγκόρα (Σύγχρονος Ἰταλός καθηγητής Πανεπιστημίου καί Πρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Ἀκαδημίας πρός διάδοσιν τοῦ πολιτισμοῦ) «Ἕλληνες νά εἶστε περήφανοι πού μιλᾶτε τήν Ἑλληνική γλῶσσα ζωντανή καί μητέρα ὅλων τῶν ἄλλων γλωσσῶν. Μήν τήν παραμελεῖτε, ἀφοῦ αὐτή εἶναι ἕνα ἀπό τά λίγα ἀγαθά πού μᾶς ἔχουν ἀπομείνει καί ταυτόχρονα τό διαβατήριό σας γιά τόν παγκόσμιο πολιτισμό.»

-Μάικλ Βέντρις (Ὁ ἄνθρωπος πού ἀποκρυπτογράφησε τήν Γραμμική γραφή Β’) «Ἡ ἀρχαία Ἑλληνική Γλῶσσα ἦτο καί εἶναι ἀνωτέρα ὅλων τῶν παλαιοτέρων καί νεοτέρων γλωσσῶν.»

-Ζακ Λάνγκ (Γάλλος Ὑπουργός Παιδείας) «Θά ἤθελα νά δῶ νά διδάσκονται τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, μέ τόν ἴδιο ζῆλο πού ἐπιδεικνύουμε ἐμεῖς, καί στά Ἑλληνικά σχολεῖα.»

-Σύμφωνα μέ τόν Μπίλ Γκέιτς «Ἡ Ἑλληνική μέ τήν μαθηματικήν δομήν της, εἶναι ἡ γλῶσσα τῆς πληροφορικῆς καί τῆς νέας γενιᾶς τῶν ἐξελιγμένων ὑπολογιστῶν, διότι μόνο σ’ αὐτήν δέν ὑπάρχουν ὅρια.»

-Εἶναι γνωστή ἡ ἔκφραση πού χρησιμοποιοῦν οἱ Ἀγγλοαμερικάνοι ὅταν ψάχνουν νά βροῦν τήν κατάλληλη λέξη γιά κάποια ἔννοια. «Οἱ Ἕλληνες θά ἔχουν μία λέξη γιά αὐτό».

[25] Ὅρα,  Κωνσταντίνου Χολέβα, «Γλώσσα και Παράδοση: Μνήμη Στέλιου Ράμφου», Ἀντίβαρο, 13 Αὐγούστου, 2026,  Γλώσσα και Παράδοση: Μνήμη Στέλιου Ράμφου. - Αντίβαρο (antibaro.gr)

[26] Ὅρα, “Mitsotakis Visits NVIDIA and Sequoia for AI Talks in California”, By GR Newsroom, September 22, 2026, https://greekreporter.com/2026/09/22/mitsotakis-nvidia-visit-ai-talks-greece/?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_term=2026-09-23&utm_campaign=GR+Daily+News+Brief

[27] Ὅρα, Νίκος Ταμουρίδης, Η γιορτή της «χρεοκοπίας» της Δημοκρατίας!, Η γιορτή της «χρεοκοπίας» της Δημοκρατίας! - Ορθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr)