Σάββατο 2 Μαΐου 2026

ΤΟ «ΟΧΙ» ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ «ΝΑΙ»: όταν η λαϊκή εντολή έγινε πολιτική υπαναχώρηση.

 

ΤΟ «ΟΧΙ» ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ «ΝΑΙ»: όταν η λαϊκή εντολή έγινε πολιτική υπαναχώρηση.

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Π. Αλέξιος (DDDr., Dr. Habil.).

Το καλοκαίρι του 2015 καταγράφηκε ως μία από τις πιο κρίσιμες πολιτικές στιγμές της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Δεν ήταν απλώς μια εκλογική ή κυβερνητική εναλλαγή· ήταν η στιγμή που ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού πίστεψε ότι μπορούσε να ανακτήσει την εθνική και πολιτική του αξιοπρέπεια.

Το δημοψήφισμα με τον Αλέξη Τσίπρα, της 5ης Ιουλίου αποτέλεσε ιστορική έκφραση λαϊκής βούλησης. Το 61,3% του ελληνικού λαού είπε ένα ηχηρό «Όχι» σε πολιτικές λιτότητας, οικονομικών εκβιασμών και εξωτερικών πιέσεων. Ήταν μια ψήφος με εθνικό, κοινωνικό και πολιτικό βάρος. Όμως, μέσα σε λίγες ημέρες, η λαϊκή αυτή εντολή μετατράπηκε σε πολιτική αναδίπλωση, με την υπογραφή ενός νέου μνημονίου, γεγονός που για πολλούς αποτέλεσε βαθιά θεσμική και ηθική ρήξη.

Η πορεία που ακολούθησε δεν περιορίστηκε μόνο στην οικονομική πολιτική. Η Prespa Agreement άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο εθνικής αντιπαράθεσης, καθώς για πολλούς Έλληνες άγγιξε ζητήματα ιστορικής μνήμης, πολιτιστικής συνέχειας και εθνικής ταυτότητας. Εκεί όπου η διπλωματία μίλησε για λύση, ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας είδε παραχώρηση.

Παράλληλα, η σταδιακή μετάβαση σε ένα πιο συγκεντρωτικό και ψηφιακά επιτηρούμενο κράτος δημιούργησε εύλογες ανησυχίες για τα όρια μεταξύ εκσυγχρονισμού και ελέγχου. Και μαζί με αυτά, η συζήτηση για την αποδυνάμωση των παραδοσιακών δεσμών κράτους, κοινωνίας και Εκκλησίας ενίσχυσε την αίσθηση ότι η εθνική και πολιτισμική φυσιογνωμία της χώρας επαναπροσδιορίζεται χωρίς ευρεία κοινωνική συναίνεση.

Ο πατριωτισμός, όμως, δεν είναι σύνθημα ούτε πολιτική ετικέτα. Είναι συνέπεια λόγων και πράξεων. Είναι η ευθύνη απέναντι στον λαό, στην ιστορία και στην εθνική συνείδηση. Και όταν η λαϊκή βούληση μετατρέπεται σε αντίθετη πολιτική πράξη, τότε δεν δοκιμάζεται μόνο η πολιτική αξιοπιστία· δοκιμάζεται η ίδια η δημοκρατική εμπιστοσύνη.

Το 2015 δεν λύγισε μόνο μια διαπραγμάτευση. Για πολλούς Έλληνες, λύγισε η πίστη ότι ο λόγος της πολιτικής μπορεί να παραμείνει πιστός στην εντολή του λαού. Και αυτό είναι ίσως το βαρύτερο πολιτικό τραύμα της εποχής μας.



Δευτέρα 13 Απριλίου 2026

Γράφει ο καθηγητής δρ Ζόραν Μιλόσεβιτς

 ОПУС ДЕИ И ДОНАЛД ТРАМП Ко и зашто је изненада почео да разобличава злочине ове тајне католичке организације и њене везе са покретом MAGA

    Чланови Опус Деи, што се преводи као „Дело Господње“, често су лаици који нису положили никакве завете, укључујући целибат (мада многи касније постају свештеници), или који у потпуности исповедају друге религије – људи посвећени заједничком циљу и лишени икаквих везаности.
    Није изненађење да следбеници „Дела Господњег“, често високообразовани или моћни, раштркани широм света, представљају одлична места за обуку обавештајних агената.
    Штавише, ова структура делује дискретно.
    Током свог постојања, Опус Деи никада није сазнао ни за једно цурење информација, и ниједан члан никада није открио његове тајне.

https://naukaikultura.com/opus-dei-i-donald-tramp/%d0%ba%d1%83%d0%bb%d1%82%d1%83%d1%80%d0%b0/



Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026

Tokom perioda 1991–2000, usred dramatičnih događaja u bivšoj Jugoslaviji, u Grčkoj se razvio širok sistem humanitarnih inicijativa


 Tokom perioda 1991–2000, usred dramatičnih događaja u bivšoj Jugoslaviji, u Grčkoj se razvio širok sistem humanitarnih inicijativa, koji je u velikoj meri delovao nezavisno od prozapadne i pronatovske vladine politike K. Simitisa. 

Grčko građansko društvo, sa dubokim kulturnim i pravoslavnim referencama, reagovalo je neposredno i suštinski.

U gradu Patras osnovano je udruženje sa ciljem humanitarne podrške srpskom narodu, naročito deci pogođenoj ratom. Bio sam osnivački član ove inicijative, tesno sarađujući sa blaženopočivšim ocem Ermolaom Massarom, koristeći znanje srpskog jezika za komunikaciju i koordinaciju.

U okviru ove aktivnosti, u Grčkoj su ugostene hiljade dece i civila, iscrpljenih posledicama rata. Paralelno su razvijene institucionalne i društvene inicijative, poput bratimljenja gradova, uz doprinos lokalnih vlasti i gradonačelnika, 

kao što je A. Karavolas. Slanje pomoći bilo je kontinuirano i intenzivno, sa kamionima koji su besplatno prevozili hranu i osnovne potrepštine gotovo svakodnevno.

Ova mobilizacija predstavlja, po mom mišljenju, jedinstven istorijski fenomen savremene grčke solidarnosti. Bila je autentičan odgovor grčkog društva na ono što su mnogi doživljavali kao varvarstvo zapadne politike tog vremena, ali i izraz bratske podrške pravoslavnom narodu.

Moj lični put, kao čoveka između Grčke i Srbije od 1986. godine, sa porodičnim vezama (kao srpski zet i otac), dodatno je ojačao ovu posvećenost. 

Važno je naglasiti da su aktivnosti sprovedene volonterski, bez očekivanja nadoknade. Naprotiv, zasnivale su se na ličnom volontiranju, finansijskom doprinosu i moralnoj odgovornosti učesnika.

Ova decenija bila je period intenzivnog i opasnog humanitarnog delovanja. Neki učesnici su izgubili život, dok su se drugi suočili sa pritiscima ili posledicama tadašnjeg političkog okruženja. Da napomenem da,

Povremeno je predlagano moje ime za preuzimanje volonterskih dužnosti, kao počasnog konzula Srbije u Patrasu. Međutim, ta perspektiva nije ostvarena do danas, verovatno zbog političkih izbora. 

Ne može se isključiti da osobe koje svojim prisustvom i delovanjem podsećaju na takve periode nesebične pomoći, ne uklapaju se lako u savremene političke ravnoteže.

Ipak, suština ostaje nepromenjena: ova delatnost bila je plod etike, dužnosti i savesti. Ostvarena je pred Istinitim Bogom i ljudima, sa načelima solidarnosti, dostojanstva i istorijske odgovornosti.

Academician Prof. DDDr., Dr.Habil. ALEXIOS PANAGOPOULOS.


Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026

Τέμενος Ομάρ και Ναός Σολομώντα

 

Άρθρο του καθηγητή Παναγόπουλου Αλέξιου σήμερα στο Ο.Τ., 

αξίζει να διαβαστεί για Τέμενος Ομάρ και Ναό Αναστάσεως, Ιεροσόλυμα.



Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

Ναός Σολομώντα και Ψευτο Μεσσίας

Εάν βρίσκομαστε στο ιστορικό σημείο αυτό τότε θα γκρεμιστεί το Τέμενος Ομάρ.

Την συνέχεια την ξέρουμε. Απαγορεύουν ανακαίνιση του. Και στην κατάλληλη στιγμή ανακοινώνουν την ανέγερση Ναού Σολομώντα. 

Που σύμφωνα με τον τρίτο τόμο της Δογματικής Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς. Σχεδόν ταυτόχρονα εμφανίζεται ο ψευτο μεσσίας - αντί.χριστος. Τον οποίο θα ενθρονισουν εκεί ως θρησκευτικό και κοσμικό ηγέτη. 

Όπως μου είχε αποκαλύψει ο μακαριστός γέροντας Αρσένιος εν Ναύπακτο(+2008), θα κληθούν στην ενθρόνιση του και θα πάνε σχεδόν, όλοι, οι Πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι, μητροπολίτες, πλην εξαιρέσεων. Τότε, πιθανόν στο όνομα της δήθεν αγάπης της δήθεν ειρήνης, ίσως του προτείνουν να επισκεφθεί και τον Ναό της του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. 

Εκεί θα γίνει η μεγάλη πλάνη με τους αναλαμπιστές, οπαδούς αίρεσης Μεσοβασιλείας. Θα πλανηθούν και οι εκλεκτοί. Παράλληλα, θα έχουν εμφανιστεί οι δύο προφήτες, ο Ηλίας με τον Ενώχ, οι οποίοι θα κυκλοφορούν ως τον Άγιο Παπουλάκο -Χριστόφορον, και ως τον Κοσμά Φλαμιάτο, που θα ελέγξουν για 3,5 ετη τον ψεύτικο μεσσία -αντι.χριστο, και θα θανατωθούν με εντολή του, στην πλατεία όπου ο Κύριος αυτών Εσταυρώθη. 

Τότε θα ξεκινήσει ο Ακατανομαστος τον μεγάλο διωγμό σε όσους δεν θα έχουν πάρει το Σφράγισμα του. Και θα ξεκινήσει τους μεγάλους πολέμους με κατάληξη τον Αρμαγεδώνα κατά των κρατών που δεν θα τον αναγνωρίζουν, για 3,5 έτη. 

Τέλος σύμφωνα με την ως άνω Δογματική Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς έρχεται ο Κύριος των Δυνάμεων ως Δίκαιος Κριτής και πριν απ' Αυτόν, προηγείται ο Σταύρος Του, που θέλουν κάποιοι ρασοφόροι αρνούμενοι τη δύναμη Του, να τον προσβάλλουν!!

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.).