Η Ελλάδα δεν είναι μικρή χώρα, αλλά με ιστορική μνήμη, με Ορθοδοξία και εθνική εγρήγορση απέναντι σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίζεται στους οικονομικούς δείκτες ως μικρή χώρα, όμως το πραγματικό της μέγεθος δεν μετριέται αποκλειστικά με το ΑΕΠ, τον πληθυσμό ή τη διεθνή οικονομική της επιρροή. Η Ελλάδα διαθέτει ένα τεράστιο πνευματικό και ιστορικό κεφάλαιο, το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα γεωγραφικά και οικονομικά της μεγέθη.
Η ελληνική παρουσία στους Αγίους Τόπους αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαχρονικής ισχύος. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων μαρτυρεί καθημερινά, επί περίπου δύο χιλιετίες, την πίστη, τις αξίες και τα ιδανικά της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Δεν είναι ένα απολίθωμα του παρελθόντος. Είναι ένας ζωντανός θεσμός που εξακολουθεί να υπηρετεί την Εκκλησία, να διαφυλάσσει ιερούς τόπους και να αποτελεί παρουσία της Ορθόδοξης παράδοσης μέσα σε έναν τόπο όπου η ιστορία, η θρησκεία και η γεωπολιτική συναντώνται καθημερινά.
Οι Άγιοι Τόποι δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός χώρος. Είναι τόπος της χριστιανικής μνήμης και της μαρτυρίας. Η ιστορία του Πατριαρχείου, οι μοναστικές κοινότητες, οι ναοί και τα προσκυνήματα συνιστούν μια αδιάκοπη αλυσίδα παρουσίας. Η μαρτυρία των ανθρώπων που υπηρέτησαν και θυσιάστηκαν εκεί, όπως ο Άγιος Φιλούμενος, υπενθυμίζει ότι η πίστη δεν είναι θεωρητική έννοια αλλά μπορεί να αποκτήσει το ύψιστο περιεχόμενό της μέσα από τη θυσία.
Γι’ αυτό και η ιστορική μνήμη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να καλλιεργεί μίσος μεταξύ των λαών. Αντίθετα, πρέπει να οδηγεί στη γνώση, στη διάκριση, στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην ειρηνική συνύπαρξη. Οι αναφορές στη βιβλική παράδοση, στον Αβραάμ, στον Ισαάκ και Ιακώβ, αλλά και στο Νώε με την Κιβωτό, κι η ιστορική συνάντηση του ελληνικού και του εβραϊκού κόσμου, αποκτούν νόημα στην σύγχρονη ελληνοισραηλινή φιλία, όταν αντιμετωπίζονται μέσα σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο φιλίας και συνεργασίας.
Στη σημερινή εποχή, όπου η γεωπολιτική αστάθεια, η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη και οι νέες μορφές πολιτικής και κοινωνικής χειραγώγησης δημιουργούν πρωτόγνωρες προκλήσεις, η Ελλάδα χρειάζεται ιστορική αυτογνωσία και θεσμική εγρήγορση.
Η εθνική ασφάλεια όμως δεν μπορεί να στηρίζεται στον φόβο, στις φήμες ή σε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες. Οφείλει να στηρίζεται στο Σύνταγμα, στη δημοκρατική νομιμότητα, στη λαϊκή κυριαρχία, στην ενημέρωση των πολιτών και στην υπεύθυνη λειτουργία των θεσμών.
Η Ορθοδοξία δεν υποκαθιστά την Πολιτεία. Μπορεί όμως να προσφέρει εκείνο που συχνά λείπει από τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα: διάκριση, πνευματική αντοχή, ανθρωποκεντρική θεώρηση και σεβασμό στην αξία του προσώπου.
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, με την αδιάκοπη παρουσία του στους Αγίους Τόπους, αποτελεί ίσως μία από τις πιο ισχυρές ζωντανές αποδείξεις ότι ο πολιτισμός δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες. Μετριέται και με την ικανότητα ενός λαού να διατηρεί τη μνήμη, την πίστη, τη γλώσσα, την παράδοση και την ανθρωπιστική του αποστολή μέσα στον χρόνο.
Η Ελλάδα, επομένως, δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι μεγάλη με κραυγές, με έχθρες , με αντιπαλότητες φανατισμού. Χρειάζεται να γνωρίσει το πραγματικό της βάθος.
Γιατί ένας λαός που επί δύο χιλιάδες χρόνια διατηρεί ζωντανή την παρουσία και τη μαρτυρία του στους Αγίους Τόπους δεν είναι ένας λαός χωρίς ιστορικό βάρος. Είναι ένας λαός που εξακολουθεί να έχει πνευματικό λόγο στον κόσμο και μέσα στο Ισραήλ, με τη διαχρονική πολιτισμική και πνευματική παρουσία του Ελληνισμού μέσα στην Αγία γη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου