Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026

Μορφές της Σερβικής Εκκλησίας


Μετάφραση στα Ελληνικά υπό Καθηγ. Δρ. Παναγόπουλου Αλέξιου - Ακαδημαϊκού, ο οποίος γνώριζε προσωπικά και τους τρείς ιεράρχες της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και της Ερζεγοβίνης και είχε συνεργαστεί μαζί τους τόσο σε επίπεδο πνευματικό, όσο και σε επιστημονικό, ιστορικό και θεολογικό.

Στο κέντρο φωτογραφίας,

βρίσκεται ο ελληνομαθής Πατριάρχης Παύλος, άνθρωπος του ήσυχου λόγου και της τεράστιας εσωτερικής δύναμης. Σύμβολο ταπεινότητας και ηθικής αυθεντίας, ένας προκαθήμενος που, σε δύσκολες εποχές, ήξερε να λέει λίγα, αλλά αυτά τα «λίγα» που να πηγαίνουν κατευθείαν στην ουσία.

Στα αριστερά είναι ο καθηγητής και δρ. Επίσκοπος Αθανάσιος (Γέβτιτς), αναγνωρίσιμος για την οξύτητα της σκέψης και τον δυναμισμό του λόγου του. Θεολόγος, καθηγητής και μεταφραστής, άνθρωπος που υπερασπιζόταν την πίστη χωρίς περιστροφές, με τη σταθερή θέση ότι η αλήθεια δεν αντέχει ημιτόνους.

Στα δεξιά βρίσκεται ο καθηγητής δρ Μητροπολίτης Αμφιλόχιος (Ράντοβιτς), αρχιποιμένας ευρείας πνοής, ισχυρός ρήτορας και πνευματικός καθοδηγητής που άφησε βαθύ αποτύπωμα, ιδίως στο Μαυροβούνιο. Σε αυτόν διακρίνεται ο συνδυασμός λόγιας παιδείας και ποιμαντικής ευθύνης, ωσάν να συνομιλείς προσευχόμενος ταυτόχρονα με το θυσιαστήριο και με τον λαό.

Αυτό το στιγμιότυπο μοιάζει με συνάντηση τριών πνευματικών προσεγγίσεων στην ίδια διακονία: η σιωπή που γαληνεύει, ο λόγος που αποκαλύπτει και η ποιμαντική που συσπειρώνει. Και ακριβώς γι’ αυτό η φωτογραφία είναι ισχυρή, διότι δείχνει ότι οι δρόμοι μπορεί να είναι διαφορετικοί, αλλά ο στόχος είναι πνευματικά κοινός, γιατί το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει.

Οι τρείς αυτοί ιεράρχες γνώριζαν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, ήταν φιλέλληνες και φιλοαγιορείτες, ήταν και είναι ένα πνευματικό κεφάλαιο που συνενώνει την Ορθοδοξία μας με δίχως διαφορές σε γλώσσες φυλές και έθνη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου