Ταλαίπωροι Νεοέλληνες...
Μέγας ο δημοσιογράφος. Μέγας ο τραγουδιστής. Μέγας ο πολιτικάντης. Μέγα το μανεκέν. Μέγας ο επιχειρηματίας της διαπλοκής. Μέγας ο κάθε επώνυμος που προβάλλεται καθημερινά από τα μέσα ενημέρωσης.
Μικρός, όμως, πολύ μικρός, θεωρείται ο ακαδημαϊκός. Ο άνθρωπος της γνώσης. Εκείνος που τιμήθηκε από ξένες Ακαδημίες Επιστημών, που αφιέρωσε τη ζωή του στην έρευνα και που, χωρίς προσωπικό όφελος, θέλησε να υπηρετήσει τον τόπο του ως ένας άμισθος λειτουργός του δημοσίου συμφέροντος.
Ταλαίπωροι Νεοέλληνες. Όσο αναγορεύετε σε πρότυπα τα είδωλα που σας προβάλλουν οι μηχανισμοί της επικοινωνίας και της μικροπολιτικής, μην απορείτε γιατί η Ελλάδα δυσκολεύεται να αναδείξει την αριστεία, τη γνώση και την πνευματική δημιουργία. Με αυτά τα πρότυπα περιμένετε να δείτε άσπρη μέρα; Αντί να επιβραβεύετε τους δημιουργούς, επιβραβεύετε τη δημοσιότητα. Αντί να τιμάτε την επιστήμη, λατρεύετε το εφήμερο.
Η ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα ανθρώπων που δεν βρήκαν στον τόπο τους την αναγνώριση που τους άξιζε.
Ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος, ένας από τους σημαντικότερους λογίους του Ελληνισμού, παραιτήθηκε από τη βουλευτική του ιδιότητα στα Επτάνησα, απογοητευμένος από το πολιτικό κλίμα της εποχής. Επέστρεψε στη βόρεια Ιταλία, όπου είχε σπουδάσει, και ολοκλήρωσε εκεί την πορεία του, αφήνοντας όμως ένα έργο διαχρονικής αξίας. Όποιος τον μελετήσει, θα κατανοήσει πολλά για τη συνέχεια και την αυτοσυνειδησία του Ελληνισμού.
Το ίδιο διδακτική είναι και η περίπτωση του μεγάλου μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή. Οραματίστηκε την ίδρυση του Πανεπιστημίου της Σμύρνης και εργάστηκε με πάθος για την υλοποίησή του. Η Μικρασιατική Καταστροφή διέκοψε βίαια εκείνο το όραμα. Ο ίδιος συνέχισε τη λαμπρή επιστημονική του σταδιοδρομία στα κορυφαία πανεπιστήμια της Ευρώπης, μεταξύ αυτών και στο Πανεπιστήμιο του Breslau (σημερινό Βρότσλαβ), αποδεικνύοντας ότι η επιστημονική αξία αναγνωρίζεται εκεί όπου υπάρχουν θεσμοί που τη σέβονται.
Η Ελλάδα δεν στερήθηκε ποτέ μεγάλες προσωπικότητες. Συχνά, όμως, στερήθηκε την ικανότητα να τις αναγνωρίσει και να τις αξιοποιήσει εγκαίρως. Όταν η πολιτική σκοπιμότητα, οι παρέες, οι εξαρτήσεις και οι μηχανισμοί ισχύος υπερισχύουν της αξιοκρατίας, τότε οι άξιοι απομακρύνονται και η κοινωνία πληρώνει το τίμημα.
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο. Διδάσκει, όμως, σε όσους επιλέγουν να τη μελετούν και όχι απλώς να την επικαλούνται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου